Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze swoją małżonką M. Z., zamieszkują w budynku mieszkalnym o pow. 197 m2 stanowiącym przedmiot współwłasności (w ½). W skład jego majątku wchodzi również udział (1/2) w lokalu mieszkalnym położonym w K. Wnioskodawca nie posiada żadnego innego majątku, a jedynym dochodem w jego rodzinie jest emerytura w wysokości 1000 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 123 zł. Małżonka skarżącego prowadzi działalność gospodarczą nieprzynoszącą dochodów.
Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik strony nadesłał szereg dokumentów potwierdzających informacje powołane we wniosku.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Na obecnym etapie postępowania zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona może być zobowiązana jest wpis od skargi w wysokości 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Mając na względzie wysokość wymaganego wpisu a także poziom dochodów osiąganych w rodzinie wnioskodawcy należało uznać, że zasadnym będzie przychylenie się do złożonego wniosku. Na powyższym zaważył przede wszystkim fakt, iż skarżący dysponuje bardzo skromnym dochodem miesięcznym który musi wystarczyć na pokrycie potrzeb bytowych dwóch osób, a który w znaczącej części przeznaczany jest na opłacenie dostaw mediów. Z kolei działalność gospodarcza prowadzona przez małżonkę strony, jak wynika to z nadesłanych dokumentów, przynosi bardzo niewielkie przychody i w zasadzie w całości pochłaniają je podatki oraz świadczenia na ubezpieczenie społeczne. Tym samym oczekiwanie, że skarżący będzie w stanie uiścić wpis w całości lub w części mogłoby doprowadzić go do rezygnacji z dochodzenia ochrony swoich praw na drodze sądowej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.