Uzasadnienie
Przy skardze Z.M. nadesłał druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, utrzymując się ze świadczeń rentowych w łącznej kwocie 2124 zł miesięcznie. Wnioskodawca zadeklarował, że poza lokalem o pow. 48,15 m2 (mieszkanie własnościowe) nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych jak również przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek Z.M. zaznaczył, że bieżące koszty utrzymania wspomnianego lokalu kształtują się na poziomie około 400 zł miesięcznie, przy czym skarżący wraz z małżonką oszczędza na mediach.
Na wezwanie referendarza sądowego Z.M. nadesłał dokumenty obrazujące bieżące koszty utrzymania, w tym wydatki na czynsz za mieszkanie, opłaty za energię elektryczną, TV satelitarną, telefon oraz ubezpieczenie, a także kopie decyzji waloryzujących świadczenia rentowe skarżącego i jego małżonki.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analiza sytuacji materialnej Z.M. prowadzi do wniosku, że zasadnym jest zwolnienie skarżącego z wpisu od skargi.
Mając na uwadze wysokość łącznych dochodów Z. M. i jego małżonki (tj. 1932 zł) oraz wysokość stałych, udokumentowanych wydatków – 620 zł, a także pamiętając o tym, że małżonka wnioskodawcy i on sam są osobami niepełnosprawnymi uznano, że zasadnym będzie zwolnienie wnioskodawcy z wpisu od skargi, albowiem konieczność szybkiego znalezienia środków na ten cel mogłaby okazać się dla skarżącego zbyt dużym wyzwaniem. W tym kontekście pod uwagę wzięto okoliczność, że wnioskodawca, jak sam to podkreślił, musi wraz z małżonką przyjmować leki oraz uczęszczać na wizyty u specjalistów co miesięcznie kosztuje około 200 zł, jakkolwiek Z.M. nie uprawdopodobnił tego w żaden sposób, jednakże w tym kontekście oświadczenie to uznano za wiarygodne, biorąc pod uwagę niepełnosprawność skarżącego i jego małżonki.
Oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy uznano, że wysokość oraz źródło dochodów w rodzinie skarżącego pozwalają przyjąć, że będzie on w stanie wygospodarować środki na ewentualne pozostałe koszty postępowania sądowego.
Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.