Uzasadnienie
Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnieni od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. W treści formularza podała, ze prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką, a w skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 130 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 1,7 ha. Strona podała, iż posiada oszczędności w kwocie 1.700 zł, a jej córka w kwocie 2.000 zł. Skarżąca otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1300 zł, zaś jej córka wynagrodzenie za pracę w kwocie 1500 zł. Strona podkreśliła, że z uzyskiwanych dochodów zaspokaja podstawowe potrzeby bytowe, zaś w należącym do niej budynku zamieszkuje również jej druga córka wraz ze swoją rodziną (prowadzą odrębne gospodarstwo domowe), która ze względu na trudną sytuację materialna i osobistą (choroba jednego z dzieci) nie jest w stanie udzielić jej wsparcia.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ocena sytuacji materialnej strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Zarazem nie można tracić z pola widzenia składników wchodzących w skład majątku strony. Tylko bowiem osoby, których stan majątkowy (a więc brak jakichkolwiek dochodów lub też dochody uzyskiwane w wysokości wykluczającej wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych środków oraz brak oszczędności lub wartościowych składników majatkowych) mogą liczyć na ewentualne przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić wypada, że pomimo, iż dochód w rodzinie H. m. jest stosunkowo niski i co do zasady wątpliwości nie budzą jej oświadczenia o konieczności zaspokajania potrzeb egzystencjalnych, to jednak fakt, iż zarówno skarżąca jak i jej córka posiadają oszczędności, z których możliwe jest wygospodarowani kwoty 250 zł na opłacenie wpisu od skargi kasacyjnej bez uszczerbku w utrzymaniu ich rodziny wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku. Nie można bowiem w tego rodzaju sytuacji pominąć faktu posiadania oszczędności, o ile storna w sposób niebudzący wątpliwości nie wskaże konkretnego celu, na jaki są lub będą one w najbliższej przyszłości przeznaczone, o ile rzecz jasna cel ten jest z obiektywnego punktu widzenia istotny (np. leczenie, zakup protezy, opłacenie wymaganej rehabilitacji itp.) Ponieważ tego rodzaju okoliczności nie zostały przez stronę podniesione, to zarazem nie znaleziono podstaw do przychylenia się do złożonego wniosku.
Reasumując, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.