Uzasadnienie
Prezydent Miasta P., działając na podstawie art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b i art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 ze zm.) oraz art.130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) w związku z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 488) skierował S. Z., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Organ wskazał, że badaniom tym należy poddać się w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, a oryginał orzeczenia psychologicznego przedstawić niezwłocznie Prezydentowi Miasta P. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w części wskazującej 30-dniowy termin na poddanie się badaniu i w tej części umorzyło postępowanie (pkt 1 decyzji Kolegium), w pozostałej części decyzję tę w utrzymało mocy (pkt 2 decyzji Kolegium).
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., S. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania pkt 2 zaskarżonej decyzji. Przed przekazaniem Sądowi skargi organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Po przekazaniu Sądowi skargi Przewodniczący Wydziału II zobowiązał skarżącego do uzasadnienia złożonego wniosku poprzez podanie okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na podany w skardze adres do doręczeń i wobec nieobecności S. Z. w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 11 i 19 grudnia 2013 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach miejsca doręczenia przesyłki. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla S. Z. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 27 grudnia 2013 r. (art. 73 § 4 Ppsa).
Do dnia niniejszego posiedzenia niejawnego skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania pkt 2 zaskarżonej decyzji.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania pkt 2 zaskarżonej decyzji stanowił już przedmiot rozpoznania organu odwoławczego, lecz z uwagi na brak uwzględnienia tego wniosku oraz fakt, że nie został on oparty o podstawę prawną z art. 61 § 2 pkt 1 Ppsa, wskazującą na wyłączną kompetencję organu do jego rozpoznania, również Sąd obowiązany jest dokonać oceny tego wniosku, mając na względzie przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa.
Zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2005 r., sygn. akt II OZ 701/05 (dostępnym na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Sąd podejmuje bowiem rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem sądowi jego merytoryczne rozpoznanie.
W niniejszej sprawie S. Z. w żaden sposób nie uzasadnił zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania pkt 2 zaskarżonej decyzji. Nie udzielił również odpowiedzi na wezwanie z dnia 6 grudnia 2013 r. zobowiązujące do wskazania okoliczności przewidzianych w art. 61 § 3 Ppsa.
W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.