Uzasadnienie
W dniu 23 września 2015 r. M. K. oraz "A" S.A.
w W. wystąpili do Prezydenta Miasta K. z wnioskiem o rejestrację pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...]. Pismem z dnia 6 listopada 2015 r., organ wezwał wnioskodawców na podstawie art. 64 § 2 kpa do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez nadesłanie szeregu dokumentów. Wobec tego, że strona nie uzupełniła braków formalnych, Prezydent Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] pozostawił wniosek ten bez rozpoznania.
Pismem z dnia 5 lutego 2016 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 P.p.s.a. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na decyzje administracyjne, na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, na inne niż określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, jak również na bezczynność organów administracji publicznej we wszystkich wymienionych wypadkach (art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 P.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzuceniu.
Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że zaskarżona czynność Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] informująca skarżącego o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Stosownie do art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie organ wezwał skarżących w powyższym trybie do usunięcia braków pisma z dnia 20 września 2012 r. Strona nie uzupełniła wskazanych braków, wobec tego organ pozostawił wniosek bez rozpoznania. Pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia.
Jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 485/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, nr Lex 40475). Sąd podzielając powyższe stanowisko, uznał że skarga M. K. wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 kpa) przysługuje bowiem skarga na bezczynność organu, stosowanie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). To oznacza, że do kontroli sądowej kwestionowanej czynności organu, skarżący może doprowadzić jedynie wnosząc skargę na jego bezczynność w rozpoznaniu wniosku, poprzedzając skargę, zgodnie z art. 37 § 1 kpa, stosownym zażaleniem skierowanym do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił z taką skargą, a sprawa została zarejestrowana w tut. Sądzie i toczy się obecnie pod sygn. akt II SAB/GL 8/16.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.