Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy S. M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu wskazując, że skarga jest konsekwencją działań urzędników, a skarżący chce uniknąć ponoszenia zbyt wysokich kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Z treści nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca wraz z pełnoletnim synem - M. M. wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 40 m2. W skład ich majątku wchodzi również garaż. S. M. otrzymuje świadczenie emerytalne w kwocie 3230 zł, natomiast M. M. wynagrodzenie za pracę w wysokości 1800 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedstawił szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną. W oparciu o ich treść ustalono, że M. M. uzyskuje wynagrodzenie w kwocie około 3500 zł netto miesięcznie, z tym, że w grudniu 2011 r. i w styczniu 2012 r. otrzymał dodatkowe świadczenia w łącznej wysokości 8812 zł netto.
S. M. otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 3223 zł netto miesięcznie. Stałe wydatki związane z utrzymaniem się kształtują się zaś na poziomie około 500 zł (czynsz za mieszkanie, opłaty za energię elektryczną, usługi telekomunikacyjne, dostawy wody).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 P.p.s.a. konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku strony. Stały dochód netto, uzyskiwany przez skarżącego i jego syna wynosi ponad 6500 zł. Wspomniane wyżej, stałe wydatki kształtują się na poziomie około 500 zł. Oznacza to, że na członka rodziny przypada kwota 3000 zł. W tej sytuacji trudno uwzględnić wniosek strony, skoro kryteria przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym zostały skonstruowane w taki sposób, aby przywilej ten należał do osób rzeczywiście ubogich. Strona nie wykazała przy tym, że uzyskiwany dochód ulega pomniejszeniu na jakiekolwiek świadczenia względem osób trzecich. Chęć ograniczenia wydatków na postępowanie sądowe, w sytuacji, w której strona dysponuje wystarczającymi środkami w tym zakresie nie może stanowić dostatecznego argumentu dla uwzględnienia złożonego wniosku.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.