Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Powiat [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna w rozumieniu przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Należy wskazać, że w myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W pierwszej kolejności należy jednak w tym miejscu podkreślić, że przekazanie kompetencji na mocy porozumienia pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego nie pozbawia organu powierzającego statusu organu właściwego w sprawie z mocy ustawy. W niniejszej sprawie oznacza to, że Starosta [...], który porozumieniem z dnia [...] r. powierzył zadania z zakresu geodezji i kartografii Burmistrzowi Miasta C. nadal wedle prawa jest organem właściwym do wydawania decyzji w sprawach o ustalanie opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne. Nie ulega wątpliwości, że w takiej sytuacji starosta jako organ pierwszej instancji nie byłby uprawniony do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżącym jest jednak nie Starosta [...] lecz Powiat [...]. Kwestia legitymacji powiatu jako jednostki samorządu terytorialnego była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2016 r. o sygn. I OPS 2/15. NSA podjął następującą uchwałę: "Powiat nie ma legitymacji procesowej strony w sprawie o ustalenie wysokości odszkodowania od powiatu za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną, która stała się własnością powiatu, jeżeli decyzję wydaje starosta na podstawie art. 12 ust. 4a w związku z art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.) oraz art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1445)".
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy są opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne a nie kwestie związane z wywłaszczeniem nieruchomości, jak w powyższej uchwale, jednak rozważania dotyczące legitymacji powiatu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, mają znaczenie również w tej sprawie.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie aktualna jest teza wyrażona w uchwale, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. Powiat stanowi jednolity podmiot, niezależnie od tego jak wskazano jego sposób reprezentacji, i dlatego niezależnie od tego, który z jego organów jest właściwy do wydania decyzji administracyjnej, nie zmienia to faktu, że jest to decyzja wydana przez organ powiatu. W demokratycznym państwie prawnym niedopuszczalna jest wykładnia przepisów prawa, zgodnie z którą jednostka samorządu terytorialnego realizując poprzez swoje organy powierzone jej zadania z zakresu administracji publicznej, najpierw jest władna w sposób władczy i jednostronny kształtować sytuację prawną podmiotów od niej niezależnych, a następnie jest uprawniona do wnoszenia środków zaskarżenia od podejmowanych przez te organy decyzji.
Z tych względów, należało dojść do wniosku, że powiat nie ma legitymacji procesowej strony w sprawie o ustalenie opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne, jeżeli zgodnie z ustawą decyzję jako organ pierwszej instancji wydaje starosta. Natomiast podnoszony w skardze argument, że powiat ma interes prawny do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ponieważ opłaty stanowią dochód powiatu jest jedynie argumentem uzasadniającym istnienie interesu faktycznego.
W oparciu o powyższe, złożona skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. związku z art. 50 § 3 p.p.s.a.