Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lutego 2019 r. S. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia z dnia 12 marca 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia (tzn. jaką kwotę pieniężną skarżący kwestionuje, w szczególności, czy stanowi ją cała jednorazowa opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości 4 778,00 zł). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 marca 2019 r.
W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 1 kwietnia 2019 r. (poniedziałek – dzień roboczy), nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym winna spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu.
Stosownie zaś do art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę.
W niniejszej sprawie skarżący zaskarżając decyzję w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, co oznacza, że wniesiona skarga była obarczona brakiem formalnym, w związku z czym wezwano go do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Jednakże pomimo wezwania do wykonania opisanego obowiązku, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.