Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego.
Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu, na jego wniosek, w dniu 21 kwietnia 2017 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika.
W dniu 24 kwietnia 2017 r. skarżący nadał na poczcie, za pośrednictwem tut. Sądu, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismo z dnia 24 kwietnia 2017 r. zatytułowane "zażalenie". W jego uzasadnieniu, odnosząc się do treści powyższego wyroku, wskazał, że występuje z tym środkiem zaskarżenia działając na podstawie art. 194 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej Ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 Ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Oznacza to, że nie jest dopuszczalne złożenie zażalenia od wyroku, a złożenie takiego środka zaskarżenia, jako to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, obliguje sąd do jego odrzucenia, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.
Na marginesie wyjaśnić wymaga, że również w sytuacji w której przyjęto by, że wskazane na wstępie pismo skarżącego z dnia 24 kwietnia 2017 r. nie jest zażaleniem, lecz skargą kasacyjną i ten środek zaskarżenia podlegałby odrzuceniu. Zaznaczyć wymaga, że skarga kasacyjna obarczona jest przymusem radcowsko-adwokackim, o czym skarżący został prawidłowo pouczony.
W świetle tych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, stosownie do regulacji art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.