Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca O.C. w imieniu własnym oraz swojej matki zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z matką oraz córką zamieszkując w lokalu mieszkalnym o pow. 47,8 m2. Rodzina skarżących nie dysponuje żadnym majątkiem, a źródłem utrzymania się jest dochód M. C. z tytułu emerytury w wysokości 1258 zł netto miesięcznie oraz świadczenie alimentacyjne przyznane córce O. C. w wysokości 700 zł. Bieżące wydatki, obejmujące czynsz za mieszkanie (400 zł); opłaty za gaz (45 zł); opłaty za energię elektryczną (94 zł); zakup lekarstw dla M. C. (100 zł); spłata zobowiązania kredytowego (245 zł) pochłaniają, wedle deklaracji zawartej w druku formularza około 900 zł. Do druku wniosku dołączono szereg dokumentów obrazujących stan majątkowy i dochody stron.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Analiza sytuacji materialnej stron prowadzi do wniosku, że wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim zauważyć, trzeba, że trzyosobowa rodzina wnioskodawczyni dysponuje stosunkowo niewielkim dochodem, który po odjęciu bieżących kosztów pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
O.C. przedstawiła zaświadczenie z urzędu pracy (z dnia 5 grudnia 2017 r.) stwierdzające, że jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Z treści przedłożonej decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. wynika, że na rzecz I.G. (córki skarżącej) przyznano zasiłek rodzinny w kwocie 135 zł miesięcznie. Pozostałe dokumenty pozwoliły ustalić, że M. C. uzyskuje z kolei świadczenie emerytalne 1258 zł netto miesięcznie, a sama jest osobą zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności. Nadto M. C. otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie 127 zł miesięcznie. Opisane wyżej okoliczności, a zwłaszcza fakt uzyskania wsparcia ze środków publicznych, świadczą o trudnym położeniu materialnym stron i dają podstawę do uznania, iż zachodzą przesłanki dające podstawę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zważywszy, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.