Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorom S. S.- P. oraz R. P. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z przebudową oraz zmianą sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego na warsztat introligatorski w B., na działce nr [...],[...].
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł P. S.–Oi. Z kolei w piśmie z dnia 19 września 2016 r. wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że w dniu 12 września 2016 r. inwestorzy rozpoczęli prace budowlane, które mogą spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jeżeli zostaną bowiem wykonane nowe fundamenty, rozebrane ściany boczne, podwyższony ceglany filar oraz zmieniony zostanie układ więźby dachowej, to zdaniem skarżącego znacznie trudniejsza będzie ocena stanu dotychczasowego. Poza tym skoro strony zwlekały z robotami do chwili obecnej, to rozpoczynanie ich przed rozstrzygnięciem Sądu jest nieracjonalne, a skutki tych prac będą nie do odwrócenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak wynika z powyższej regulacji podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A zatem na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).
Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przybliżyli też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., tzn. nie wykazał że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia mu znacznej szkody lub, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia.
Wskazać również trzeba, że wykonanie decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych w zasadzie nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, zdaniem Sądu, niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy przede wszystkim inwestora, a jedynie w niektórych przypadkach może odnosić się także do innych podmiotów. To bowiem inwestor, prowadząc prace budowlane zanim sąd rozpozna skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, poniesie koszty związane z rozbiórką wzniesionego obiektu budowlanego, w przypadku niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.