Uzasadnienie
J. R. w dniu [...] r. wniósł skargę na Wojewodę [...] z racji niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 marca 2008 r. – sygn. akt II SAB/ GL 47/07, żądając wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W skardze wskazał, iż przywołanym wyrokiem Sąd zobowiązał Wojewodę [...] do rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] obrębu M. W związku uporczywym uchylaniem się Wojewody od wydania przedmiotowego zaświadczenia, pomimo wezwania do wykonania wspomnianego powyżej wyroku (pisma z dnia [...] r., [...] r. oraz [...] r.) skarga stała się zasadna.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o oddalenie skargi, wyjaśnił, iż wykonał wymieniony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego poprzez wydanie stosowanego zaświadczenia w dniu [...] r.. Zostało one odebrane przez żonę skarżącego w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru.
Dodatkowym pismem procesowym z dnia [...] r. skarżący wyjaśnił, że Wojewoda [...] nie wykonał prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i nie wydał stosownych zaświadczeń od [...] r.. Wskazał, że wymienione zaświadczenie z dnia [...] r. nie wskazuje nazwy organu administracji publicznej i podpisane zostało przez Kierownika Oddziału w Wydziale Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. A. W. Nie jest to więc zaświadczenie wydane przez organ administracji publicznej i nie może stanowić dowodu w innych postępowaniach administracyjnych. Na dowód tego, że wojewoda uchylił się od wykonania wyroków Sądu, poprzez powierzenie wydania wnioskowanych zaświadczeń pracownikowi nieupoważnionemu do takich czynności przywołał wyrok tut. Sądu z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt IV SAB/Gl 36/08, regulamin organizacyjny [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. oraz centralny rejestr upoważnień Wojewody [...].
Na rozprawie w dniu 29 czerwca 2009 r. skarżący podtrzymał skargę i zawarte w niej oraz w piśmie z dnia [...] r. argumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosowanie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność (...), strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 7 marca 2008 r. sygn. akt II SAB/GL 47/07 Wojewódzki Sąd Administracyjnym zobowiązał Wojewodę [...] do wydania aktu rozstrzygającego wniosek złożony w dniu [...] r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt sprawy.
Pismem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się do Wojewody [...] o wykonanie wymienionego powyżej wyroku. Wypełnił tym samym obowiązek przewidziany w art. 154 § 1 cytowanej ustawy. Ponowił swe wezwania pismami z dnia [...] r. i [...] r., zwłaszcza w tym ostatnim piśmie informując Wojewodę, że obowiązek wykonania wyroków Sądu ciąży na organie administracji publicznej. Wojewoda nie odniósł się do wskazanego pisma.
Regulacja przewidziana w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie pozostawia Sądowi swobody działania, nie przewidując możliwości odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny, jeżeli spełnione zostały przesłanki wymienione w tym przepisie.
Z akt sprawy wynika zaś, że wyrokiem z dnia 7 marca 2008 r. Wojewoda [...] został zobowiązany do załatwienia wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Zasady postępowania w zakresie wydawania zaświadczeń określony został w dziale VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Z zamieszczonej tam regulacji wynika, że zaświadczenie wydaje organ administracji publicznej – a zatem w przedmiotowej sprawie Wojewoda [...]. Zaświadczenie z dnia [...] r., na które powoduje się organ – Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę, argumentując tym samym wykonanie nałożonego nań wymienionym powyżej wyrokiem Sądu obowiązku załatwienia wniosku skarżącego, wydał Kierownik Oddziału ds. Administracji Architektoniczno – Budowlanej. Wprawdzie na mocy art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej może upoważnić w formie pisemnej pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do wydawania w jego imieniu zaświadczeń, jednakże w takim przypadku w zaświadczeniu tym powinien być wyraźnie oznaczony organ je wydający oraz zaświadczenie powinno zawierać wskazanie, iż pracownik taki działa z upoważnienia tego organu. W rozpatrywanej sprawie przywoływane zaświadczenie takich informacji nie posiada. Trudno zatem w takich okolicznościach uznać ten dokument za zaświadczenie organu administracji publicznej.
Skarżący wzywając organ do wykonania przedmiotowego wyroku Sądu z dnia 7 marca 2008 r. w ostatnim swoim wezwaniu wskazał na braki wskazanego zaświadczenia z dnia [...] r., tym niemniej Wojewoda nie zajął w tym przypadku stanowiska.
W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] r. Skarżący wnosił o przeprowadzenie przez Sąd postępowania dowodowego na okoliczność posiadania przez podpisującego wymieniane zaświadczenie z dnia [...] r. Kierownika Oddziału ds. Administracji Architektoniczno – Budowlanej stosownego upoważnienia do jego wydania w imieniu Wojewody [...] poprzez dołączenie wskazanych dokumentów w postaci regulaminu organizacyjnego [...] Urzędu Wojewódzkiego czy centralnego rejestru upoważnień. W ocenie Sądu postępowanie takie nie zmieni faktu, iż wskazane przez Wojewodę [...] zaświadczenie z dnia [...] r. jest wadliwe. Nawet bowiem, gdyby ustalenia te doprowadziły do wniosku, że podpisała je osoba upoważniona, nie zmieni to faktu, iż nie wskazano w nim wyraźnie wydającego go organu, a to jest już w świetle powyższego wadą.
Wszystko to musi prowadzić do stwierdzenia, że organ nie wykonał obowiązku, nałożonego prawomocnym wyrokiem tut. sądu z dnia 7 marca 2008 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył Wojewodzie [...] grzywnę w kwocie [...] zł, działając w trybie art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.