Uzasadnienie
Prezydent Miasta D. (organ I instancji) decyzją z dnia 27 października 2020 r. nr [...] odmówił M. W. (skarżąca) przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji pismem z dnia 18 listopada 2022 r. Ponadto pismem z dnia 18 listopada 2022 r. skarżąca wystąpiła do organu I instancji o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Oba pisma wpłynęły do organu w dniu 28 listopada 2022
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (SKO) postanowieniem z dnia 9 grudnia 2022 r. nr SKO. PSŚ/41/5/3543/2022/20299/AW stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. SKO wskazało, że decyzja organu I instancji zostało odebrane przez skarżącą w dniu 3 listopada 2022 r. o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez skarżącą. Termin złożenia odwołania upłynął w dniu 17 listopada 2022 r. SKO ustaliło, że odwołanie sporządzono w dniu 18 listopada 2022 r., a wniesienie odwołania nastąpiło w dniu 28 listopada 2022 r. czyli po upływie terminu na jego wniesienie. SKO wskazało, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Na podstawie art. 134 k.p.a. w przypadku wniesienia odwołania po upływie tego terminu, organ odwoławczy obowiązany jest stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania w formie postanowienia.
Jednym z warunków skutecznego wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zauważyło, że stosowne pouczenie co do terminu na wniesienie odwołania zostało zawarte w decyzji organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem zaskarżyła postanowienie SKO w całości, zarzucając naruszenie przepisów art. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie przyczyn uchybienia terminu, jak również faktu, że skarżąca wniosła do organu wniosek o przywrócenie terminu oraz naruszenie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez bezzasadne uznanie, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.
W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej stwierdził, że nie kwestionuje faktu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podkreślił, że skarżąca wraz z odwołaniem wystosowała prośbę (pisemny wniosek) o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz uzasadniła we wniosku, że uchybienie terminowi na złożenie odwołania nastąpiło bez jej winy. Zauważył, że ustalenie SKO jakoby "strona składając odwołanie nie wnioskowała o przywrócenie terminu dla tej czynności prawnej, ani też nie uprawdopodobniła, że ww. opóźnienie nastąpiło bez jej winy" jest błędne i świadczy o niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego. Zaakcentował, że SKO w aktach rozpatrywanej sprawy miało załączony ten wniosek o czym świadczy wykaz dokumentów przekazywanych przez MOPS w D. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. W uzasadnieniu wyjaśniło, że SKO postanowieniem z dnia 1 lutego 2023 r. nr SKO.PSŚ/41.5/252/2023/643.AW odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Przede wszystkim należy zauważyć, że skarga została wniesiona na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym Sąd jest zobowiązany ocenić, czy istotnie odwołanie od decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu odwołania.
Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.- dalej "k.p.a"). odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Na podstawie art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W związku z powyższym w przypadku wniesienia odwołania po upływie terminu, organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania w formie postanowienia.
Skarżąca nie kwestionowała w sprawie, że decyzję organu I instancji z dnia 27 października 2022 r. doręczono jej w dniu 3 listopada 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w aktach administracyjnych sprawy) oraz że decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania do SKO za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 17 listopada 2022 r. (czwartek).
Z akt administracyjnych sprawy wynika niewątpliwie, że zarówno odwołanie, jak i wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji datowane na dzień 18 listopada 2020 r. skarżąca złożyła osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w D. w dniu 28 listopada 2022 r. Potwierdza to zarówno zamieszczona na odwołaniu prezentata organu, jak i opatrzona datą adnotacja pracownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Wychowawczych (podpisanego imieniem i nazwiskiem), potwierdzająca przyjęcie odwołania w dniu 28 listopada 2022 r., a więc z uchybieniem ustawowego czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca nie kwestionuje również, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego złożenia.
Z akt sprawy wynika ponadto, że w odrębnym postępowaniu SKO odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w złożeniu odwołania po terminie. Jakkolwiek postanowienie o odmowie przywrócenia skarżącej terminu do wniesienie odwołania zapadło już po wniesieniu skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, to w świetle powyższego zarzuty podnoszone w skardze nie mogły odnieść spodziewanego skutku.
Z tych względów, stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - skargę należało oddalić w całości i orzec jak w sentencji wyroku.