Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M. P. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, wniosek swój motywując trudną sytuacją materialną. Z treści wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz mężem oraz córką. Zarówno wnioskodawczyni jak i pozostali członkowie jej rodziny, ze względu na stan zdrowia nie pracują. Skarżąca podała, że jej rodzina zamieszkuje w niedokończonym budynku mieszkalnym, utrzymując się ze świadczenia emerytalnego wnioskodawczyni oraz świadczeń rentowych jej małżonka i córki. Łączny dochód ich rodziny kształtuje się na poziomie około 2000 zł brutto miesięcznie. Rodzina M. P. nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałby 3.000 euro.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Podane przez skarżącą okoliczności pozwalają stwierdzić, że sytuacja materialna jej rodziny jest na tyle trudna, że uzasadnione jest uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
W piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2012 r. skarżąca złożyła wyjaśnienia dotyczące jej sytuacji rodzinnej i materialnej. Z ich treści wynika, że M. P., ze względu na stan zdrowia musi korzystać ze wsparcia osób trzecich. Równocześnie jej córka cierpi na poważne schorzenia (porażenie mózgowe, padaczka i nowotwór) które wykluczają jej samodzielną egzystencję. Do wspomnianego pisma dołączona został odpis decyzji o przyznaniu emerytury (z dnia [...] r.) oraz kopie faktur z apteki na zakup lekarstw. Szczególnie te ostatnie dokumenty pozwalają stwierdzić, że sytuacja materialna skarżącej jest bardzo trudna, skoro faktury te (z [...] r., [...] r. oraz [...] r.) opiewają na kwoty 930 zł, 930 zł oraz 864 zł. Równocześnie, z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że córka wnioskodawczyni jest osobą o głębokim stopniu upośledzenia umysłowego, która została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności (vide orzeczenie z dnia [...] r. nr [...]). Również małżonek skarżącej, ze względu na stan zdrowia został zaliczony do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Wskazane wyżej okoliczności bez wątpienia świadczą o tym, że dochód uzyskiwany przez rodzinę M. P. pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb egzystencjalnych i niepodobna oczekiwać, że strona będzie w stanie ponieść jakiekolwiek dodatkowe wydatki. Mając zaś na względzie zarówno stan majątkowy jak i zdrowotny skarżącej, udział adwokata uznano za nieodzowny.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.