Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 grudnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku - Białej, w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącego M. G., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza C. z dnia 19 października 2022 r. o odmowie przyznania skarżącemu dodatku węglowego.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że we wniosku o wypłatę dodatku węglowego skarżący wskazał jako główne źródło ogrzewania piec kaflowy na paliwo stałe, jednakże w deklaracji do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (dalej również jako CEEB), zarządca budynku podał jako zainstalowane i eksploatowane źródło ciepła: kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy realizujący funkcję centralnego ogrzewania (c.o.) oraz funkcje c.w.u. Organ dodał, że w kolejnej deklaracji z dnia 9 września 2022 r. zmieniono źródło ciepła na piec kaflowy na paliwo stałe z funkcją c.o. oraz kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy realizujący funkcję c.w.u. Do akt sprawy dołączono pismo zarządcy budynku, który wskazał, że popełnił błąd w pierwotnej deklaracji.
W tym zakresie organ podniósł, że dokonano modyfikacji złożonej deklaracji po dniu 11 sierpnia 2022 r. (art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym) i wobec tego, przedmiotowe świadczenie, nie może być przyznane. Organ podkreślił, że korekta deklaracji CEEB nie dotyczyła uzupełnienia danych, czy też doprecyzowania określonych informacji, lecz zmiany głównego źródła ciepła w zakresie centralnego ogrzewania, tj. z kotła gazowego z funkcją c.o. i c.u.w., na piec kaflowy na paliwo stałe z funkcją c.o. i kocioł gazowy z funkcją c.u.w.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podniósł zarzuty dotyczące naruszenia przez organ przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz dowolną jego ocenę, gdyż zgłosił, że doszło do omyłkowego oznaczenia źródła ciepła w deklaracji złożonej przez spółkę zarządzającą budynkiem i omyłka ta została poprawiona, jednak już po 11 sierpnia 2022 r. Ponadto zarzucił naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym – poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy, zgodnie z tym przepisem dodatek węglowy może zostać przyznany gospodarstwu, które dokonało zgłoszenia do CEEB po 11 sierpnia 2022 r. lub w ogóle nie dokonało zgłoszenia.
W związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i "orzeczenie co do istoty poprzez przyznanie dodatku węglowego", względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania skarżącemu dodatku węglowego.
Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141), według którego, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu – w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy podniósł, że we wniosku o wypłatę dodatku węglowego skarżący wskazał jako główne źródło ogrzewania; piec kaflowy na paliwo stałe, jednakże w pierwszej deklaracji do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, zarządca budynku podał jako zainstalowane i eksploatowane źródło ciepła: kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy realizujący funkcję centralnego ogrzewania (c.o.) oraz funkcje c.w.u.
Organ stwierdził przy tym, że w kolejnej deklaracji z dnia 9 września 2022 r. zmieniono źródło ciepła na piec kaflowy na paliwo stałe z funkcją c.o. oraz kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy realizujący funkcję c.w.u., jednakże korekta przedmiotowej deklaracji polegająca na wskazaniu źródła ogrzewania w postaci pieca kaflowego na paliwo stałe, nie mogła skutkować przyznaniem przedmiotowego świadczenia, gdyż dokonano modyfikacji złożonej deklaracji po dniu 11 sierpnia 2022 r. (art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym).
W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji podkreślenia wymagało, że mocą ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2236), w dniu 3 listopada 2022 r. wszedł w życie przepis art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym, według którego, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że w wyniku korekty deklaracji dokonanej przez zarządcę budynku, główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zostało zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków w dniu 9 września 2022 r.
Cytowany wyżej art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym, który wszedł w życie przed datą wydania zaskarżonej decyzji, powinien zatem mieć zastosowanie przy rozpoznaniu odwołania. Z tego bowiem powodu, że omawiane źródło ogrzewania nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków do dnia 11 sierpnia 2022 r., w celu rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku węglowego, po wejściu w życie wymienionego przepisu, zaistniał obowiązek przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalającego, czy źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy.
W wyniku niezastosowania powyższego przepisu, organ odwoławczy przedwcześnie stwierdził, że dokonana w dniu 9 września 2022 r. korekta przedmiotowej deklaracji polegająca na wskazaniu źródła ogrzewania w postaci pieca kaflowego na paliwo stałe, nie mogła skutkować przyznaniem przedmiotowego świadczenia, gdyż dokonano modyfikacji złożonej deklaracji po dniu 11 sierpnia 2022 r.
W konsekwencji stwierdzić należało, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym, poprzez jego niezastosowanie, a w następstwie tego organ naruszył art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. i wymienione naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem dotyczyło ustaleń będących podstawą rozstrzygnięcia wniosku skarżącego inicjującego postępowanie administracyjne.
Wobec tego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Podkreślenia bowiem wymagało, że Sąd dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji uwzględniając stan sprawy w dniu jej wydania, a zatem dołączenie do akt postępowania administracyjnego, informacji organu I instancji z dnia 16 stycznia 2023 r. nie mogło mieć wpływu na wyniki tej kontroli, a przy tym dodać należało, że informacja ta dotyczy kolejnego wniosku skarżącego, złożonego w dniu 30 listopada 2022 r.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazania dotyczące konieczności uzupełnienia ustaleń i przeprowadzenia analizy okoliczności faktycznych we wskazanym wyżej zakresie.