Uzasadnienie
E.W. i K.M. wnioskiem z dnia [...] zażądali wykazania w ewidencji gruntów drogi osiedlowej – działki nr 1 o powierzchni [...] ha.
Burmistrz C. decyzją z dnia [...] na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 roku nr 100, poz. 1086, dalej powoływana jako "ustawa"), § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454, dalej "rozporządzenie") oraz Porozumienia z dnia 22 października 2002 roku pomiędzy Starostą [...] a Burmistrzem Miasta C. w sprawie powierzenia temu Burmistrzowi prowadzenia spraw należących do zakresu zadań i kompetencji Starosty [...] realizującego zadania Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w Powiecie [...] (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]), po rozpoznaniu powyższego wniosku orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie wykazania drogi osiedlowej – działki o nr 1.
W uzasadnieniu organ orzekający stwierdził, że wnioskodawcy, mimo stosownego wezwania, nie wykazali swego interesu prawnego w sprawie wniesienia żądanej zmiany.
Do roku [...] działka 1 (KW nr [...]) wraz z działką 2 (KW nr [...]) stanowiły jedną nieruchomość należącą do J.F. i C.F. w ustawowej wspólności małżeńskiej. Nieruchomość ta w [...] roku uległa podziałowi (działki najpierw scalono, a następnie podzielono) na działki nr 3 o powierzchni [...] ha i nr 4 o powierzchni [...] ha. Podział ten został zatwierdzony decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] nr [...], która pozostaje aktualnie w obiegu prawnym.
Aktualnie działka 3 stanowi własność A.F. i M.F. (KW nr [...]), a działka 4 (KW [...]) S. i S.C. do [...] części oraz I. i A.G. do [...] części.
W odwołaniu wnioskodawcy zakwestionowali rozstrzygnięcie organu I instancji twierdząc, że posiadają interes prawny w sprawie "przywrócenia działki 1 obręb C., ponieważ była ona wykazana w ewidencji w [...], a nadto ich interes prawny wynika z "aktu notarialnego nr [...]".
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa – decyzję organu I instancji.
Organ ten podzielił stanowisko organu I instancji co do braku po stronie wnioskodawców interesu prawnego. Wnioskodawcy, ani ich poprzednicy prawni nigdy nie byli właścicielami działki nr 1.
Aktem notarialnym, na który wnioskodawcy powołali się w odwołaniu, akt notarialny A [...] z dnia [...], S.P. sprzedała J. i C. małż. F. działkę 2 i 1, a S. i M. małż. P. – poprzednikom prawnym wnioskodawców – działkę 5.
Na skutek podziału (projekt podziału z [...]), zatwierdzonego ostateczną decyzją z [...], działki 2 i 1 scalono, a następnie podzielono na działki 3 i 4. Od tego czasu działka 1 w ogóle nie istnieje jako przedmiot ewidencyjny. Zapisy w ewidencji odzwierciedlają stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy, a organ ewidencyjny nie jest uprawniony do samodzielnego rozstrzygnięcia kwestii uprawnień do gruntów i budynków.
Ponieważ wnioskodawcy, mimo wezwań, nie przedłożyli żadnych dowodów, uzasadniających wprowadzenie żądanych zmian, a przede wszystkim nie wykazali interesu prawnego zasadnie doszło do umorzenia postępowania, jako bezprzedmiotowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oraz dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] skarżąca E.W. podtrzymała swoje twierdzenia w zakresie przysługiwania jej przymiotu strony w sprawie aktualizacji danych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Twierdziła, że jej interes prawny wynika z faktu przysługującej jej jako właścicielce działki 6, służebności przechodu i przejazdu przez działkę 1. W związku z tymi zarzutami skarżąca stwierdziła, że decyzja ostateczna została wydana z naruszeniem art. 7, 28, 77 § 1, 138 § 1 i 151 § 1 kpa i wniosła o jej uchylenie.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę co do zasady powtórzył argumentację zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a tylko pod tym względem podlega kontroli sądu administracyjnego.
Ewidencja gruntów jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, co wynika m. innymi z art. 20, 22 i 24 ustawy. Sposób prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych reguluje rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Zgodnie z § 46 ust. 1 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i § 11.
Ust. 2 § 46 rozporządzenia określa sytuacje w których zmiany wprowadzane są z urzędu, wskazując, że muszą one wynikać z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów materialnych, ostatecznej decyzji administracyjnych innych aktów normatywnych oraz wskazanych w tym przepisie opracowań geodezyjnych i kartograficznych, dokumentacji architektoniczno-budowlanej oraz ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów.
Natomiast krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o aktualizację danych zawartych w ewidencji w odniesieniu do osób fizycznych to zgodnie z § 10 i § 11 rozporządzenia: właściciele nieruchomości, osoby władające nieruchomością, użytkownicy wieczyści gruntów, użytkownicy gruntów państwowych i samorządowych, dzierżawcy nieruchomości zgłoszeni do ewidencji zgodnie z przepisami o ubezpieczeniu społecznym rolników. Osoby te posiadają legitymację, a więc i interes prawny do żądania wszczęcia postępowania w sprawie aktualizacji danych zawartych w ewidencji.
Oznacza to, że skarżąca występując z żądaniem zmian w ewidencji przez przywrócenie działki 1 powinna wskazać na dokumenty potwierdzające że ma prawo z takim żądaniem wystąpić.
Organy ustaliły, że skarżąca ani jej poprzednicy prawni nie byli właścicielami działki nr 1. Ustalenia te Sąd podziela. W szczególności okoliczność tą potwierdza akt notarialny z dnia [...] Rep. A [...], na który skarżąca powołuje się w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
Na podstawie tego aktu własności działka nr 1 przysługiwała J. i C. małż. F., a poprzednikom prawnym skarżącej S. i M.P. działki 5.
Działka 1, własność małż. F. (KW [...]) przestała istnieć jako przedmiot ewidencji na skutek podziału, który został zatwierdzony ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] nr [...]. Decyzja ta pozostaje aktualnie w obiegu prawnym i była podstawą dokonania odpowiadających jej treści zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Skoro zatem skarżąca nie może wykazać interesu prawnego do złożenia żądania "przywrócenia w ewidencji działki 1" bowiem nie legitymuje się żadnym z tytułów o których mowa w § 10 i § 11 rozporządzenia, zasadnie organy orzekające uznały, że postępowanie z jej wniosku jest bezprzedmiotowe, tym samym podlegające umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa.
Niezależnie od powyższego, należy podkreślić, że ani skarżąca ani uczestnik postępowania K.M., na żądanie organu ewidencyjnego nie dostarczyli żadnych dokumentów (dowodów), które uzasadniałyby dokonanie żądanych zmian w ewidencji.
Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) oddalił skargę.
SW