Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lutego 2008 r. skarżący S. W. wezwany został do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Dla usunięcia braku wskazany został, w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu, 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie jak wynika z akt sprawy, przesłane zostało na adres wskazany przez skarżącego tj. [...], ul. [...]. Wobec nieobecności skarżącego pozostawiono przedmiotowe wezwanie na okres 14 dni w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienie w postaci dwukrotnego awiza umieszczono w skrzynce na korespondencję. Skarżący jednak nie odebrał wezwania we wskazanym terminie, wobec czego przesyłkę zwrócono do tut. Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W myśl art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) wezwanie uznać należy zatem za skutecznie doręczone w dniu [...] r. W zakreślonym terminie żądany wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa powyżej są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując ww. przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.