Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy H. S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że obecnie jest osobą bezrobotną, która nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych i nie korzysta ze wsparcia pomocy społecznej, a źródłem jej utrzymania się są dochody uzyskiwane ze zbierania surowców wtórnych. Skarżący podał również, że korzysta ze wsparcia instytucji charytatywnych - "[...]", gdzie również otrzymuje odzież. Skarżący dodał, że jest współwłaścicielem (udział wynoszący ½) domu wraz z posesją (zajętą przez komornika), a nadto posiada działkę budowlaną o powierzchni około 3 ar.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Treść przywołanego wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wobec osób znajdujących się w szczególnie ciężkim położeniu materialnym, które nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowych. Ocena sytuacji osobistej i materialnej skarżącego pozwala stwierdzić, że zasadnym jest zarówno zwolnienie go od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że jest on osobą znajdująca się w trudnym położeniu materialnym, o czym świadczy brak stałych dochodów ze stosunku pracy, wsparcie ze strony instytucji charytatywnych a także brak jakichkolwiek wartościowych składników majątku. Pamiętać przy tym trzeba, że sytuacja materialna wnioskodawcy była już niejednokrotnie przedmiotem oceny tut. Sądu, którzy przyznawał stronie prawo pomocy. Z tego też względu uznano, że zasadnym będzie uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia