Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. w wykonaniu powołanego postanowienia wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata W.Z., któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa procesowego.
W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik A.B. złożył oświadczenie, iż po zapoznaniu się z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 października 2009 r. nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na to orzeczenie. Zarazem pełnomocnik złożył oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Oprócz tego, przywołane rozporządzenie przewiduje przyznanie adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawach, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b powołanego przepisu, wynosi 240,00 zł. Z kolei § 18 ust.1 pkt 2 lit. b stanowi, że stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł
W związku z powyższym, wobec oddalenia skargi i tym samym braku podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu, Sąd działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. przyznał adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł, podwyższone o 22% stawkę podatku VAT, tj. o kwotę 52,80 zł. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kwotę 120 zł, podwyższoną o 22% należnego podatku VAT, czyli kwotę 26,40 zł. Ponadto, mając na względzie, iż przywołany przepis przewiduje zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków orzeczono o zwrocie 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.