Uzasadnienie
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). W tym przypadku termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi – sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania.
Zarówno zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu, jak i odmowa zwrotu zaliczają się do kategorii czynności materialno – technicznych. W odróżnieniu od decyzji i postanowień, jedynym środkiem ich weryfikacji, a zarazem warunkiem zainicjowania postępowania sądowego jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca kilkukrotnie występowała o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu. Jej pierwszy wniosek został złożony w dniu [...]r. Organ, w piśmie procesowym z dnia [...]r. ustosunkował się do wniosku skarżącej, odmawiając jego uwzględnienia. Od daty otrzymania tego pisma rozpoczął swój bieg wskazany wyżej, 14-sto dniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia [...]r. skarżąca ponownie zwróciła się o zwrot wspomnianej opłaty, zaś organ, pismem z dnia [...]r., raz jeszcze odmówił uwzględnienia jej prośby. Tym samym, od momentu uzyskania tej odpowiedzi rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jednakże, skarżąca ponownie zwróciła się do Prezydenta Miasta S. z wnioskiem o zmianę zajętego stanowiska.
Kolejnym pismem, z dnia [...]r., U. L. zwróciła się o zwrot wspomnianej opłaty, zaś organ, w piśmie z dnia [...]r. podtrzymał swoje poprzednie stanowisko. Skarżąca raz jeszcze zwróciła się do organu o zadośćuczynienie jej prośbie, a ten kolejny raz jej odmówił. W konsekwencji skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W realiach rozpoznawanej sprawy należało uznać, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Trzeba bowiem podkreślić, że termin ten rozpoczął swój bieg od daty otrzymania pisma organu z dnia [...]r., które należy traktować jako odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o której mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a.
Wobec powyższego, skarga, jako spóźniona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.