Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca A. P. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczenia rentowego w wysokości 1173 zł netto miesięcznie. W skład jej majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. 52 m2 oraz udziały (każdy po 5/20) w dwóch nieruchomościach (rolnej o pow. 0,45 ha) oraz budowlanej (0,29 ha). Skarżąca zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 5.000 zł. Strona dokonała również zestawienia swoich miesięcznych kosztów utrzymania się, z którego wynika, że czynsz za mieszkanie wynosi 548 zł, opłata za dostawy wody to kwota 70 zł, opłata za energię elektryczną to 75 zaś na niezbędne lekarstwa strona przeznacza około 50 zł miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących poziom uzyskiwanych przez nią dochodów jak również strukturę i rozmiar wydatków związanych z utrzymaniem się.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.).
W realiach rozpoznawanej sprawy, uwzględniając okoliczności powołane przez skarżącą uznano, że jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim pod uwagę wzięto wysokość uzyskiwanego przez stronę dochodu - 1173 zł netto miesięcznie, z drugiej natomiast stałe wydatki kształtujące się na poziomie około 750 – 800 zł miesięcznie. Zestawienie tych kwot pozwala stwierdzić, że do dyspozycji strony pozostają bardzo niewielkie środki, w zasadzie pozwalające na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Wobec tego trudno uznać, że strona będzie w stanie ponieść ewentualne dalsze koszty postępowania, na które mogą składać się ewentualna opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz wpis od skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.