Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda Śląski utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi R. L. pozwolenia na budowę urządzeń technicznych (suszarni) oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą techniczną w istniejącym gospodarstwie rolnym w K. przy ul. [...] na działce nr 1.
Ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru powyższej decyzji wynika, że najpóźniej doręczono przesyłki adresowane do S. S. i M. S., bowiem ze względu na nieodebranie ich w terminie i zwrot do nadawcy, należy uznać je za doręczone z upływem dnia 26 lutego 2018 r. (art. 44 k.p.a.).
Pismem z 3 stycznia 2021 r. I. O., A. O., J. S. oraz R. S. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z [...] r.
Uzasadniając skargę wskazali, że decyzja nie została im doręczona. Podnieśli, że posiadają interes prawny w uznaniu za stronę, bowiem nieruchomości, których są właścicielami znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu suszarni. Jednocześnie oświadczyli, że o treści zaskarżonej decyzji dowiedzieli się 8 grudnia 2020 r. podczas spotkania sąsiedzkiego wywołanego działalnością suszarni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Określając termin do wniesienia skargi, powyższy przepis wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje jednak wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Za aktualny należy uznać pogląd zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. postanowienie NSA z 16 października 2021 r., sygn. akt I OSK 2351/12, dostępny w bazie orzeczeń CBOIS).
Uwzględniając powyższe termin na złożenie skargi, w opisanym stanie faktycznym dla skarżących upływał z dniem 28 marca 2018 r. Skarżący nadali skargę do tut. Sądu za pośrednictwem placówki pocztowej 7 stycznia 2021 r. Oznacza to, że uchybili terminowi na wniesienie skargi, określonemu w przywołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a.
Jednocześnie wskazać należy, że Sąd nie badał istnienia interesu prawnego do wniesienia skargi przez skarżących, ponieważ skargę wniesiono po upływie terminu na jej wniesienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.