Uzasadnienie
Wójt Gminy C. decyzją z dnia 19 września 2022 r., nr [...], zmienił decyzję własną z dnia 20 listopada 2017 r., nr [...], poprzednio zmienioną decyzjami własnymi z dnia 19 grudnia 2018 r., nr [...], z dnia 18 października 2021 r., nr [...], z dnia 17 stycznia 2022 r., nr [...], w sprawie zasiłku stałego i ustalił dla M.C. (dalej: "skarżący") z dniem 1 września 2022 r. zasiłek stały dla osoby pełnoletniej pozostającej w rodzinie w wysokości 492,08 zł. W pozostałych częściach decyzja z dnia 20 listopada 2017 r. pozostała bez zmian.
Pismem z dnia 26 października 2022 r. skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej postanowieniem z dnia 2 grudnia 2022 r., nr SKO.IV/424/1502/2022, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej w skrócie: "k.p.a."), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podało, że decyzja z dnia 19 września 2022 r. została doręczona skarżącemu w dniu 11 października 2022 r., a zatem termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg z dniem następnym i upłynął w końcu 14-dniowego terminu, tj. w dniu 25 października 2022 r. (wtorek). Natomiast skarżący odwołanie złożył w placówce Poczty Polskiej w dniu 26 października 2022 r, czyli po terminie mimo, że decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania (w zakresie zarówno terminu, jak i sposobu).
Pismem z dnia 20 stycznia 2023 r. skarżący złożył skargę na powyższe postanowienie. Podkreślił, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i w związku z tym potrzebuje czasowej pomocy osób trzecich. Zaznaczył, że w miejscu jego zamieszkania nie ma placówki pocztowej, a stan jego zdrowia w dniu 25 października 2022 r. nie pozwolił mu na osobiste udanie się do placówki operatora pocztowego celem nadania korespondencji zawierającej odwołanie. Podał, że wobec tego został zmuszony do skorzystania z pomocy osoby trzeciej.
Pismem z dnia 10 lutego 2023 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., w skrócie: "p.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.
Na wstępie należy zauważyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 p.p.s.a.
Ocenie Sądu zostało poddane postanowienie SKO z dnia 2 grudnia 2022 r., nr SKO.IV/424/1502/2022, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy C. z dnia 19 września 2022 r., nr [...].
Tryb i termin wniesienia odwołania reguluje art. 129 § 1 i § 2 k.p.a., stanowiąc, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dnia od daty jej doręczenia. Natomiast według art. 134 k.p.a., który stanowił podstawę prawną zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W sprawie jest bezsporne i jednoznacznie wykazane, że decyzja z dnia 19 września 2022 r. została doręczona skarżącemu w dniu 11 października 2022 r., a zatem termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg z dniem następnym i upłynął w końcu 14-dniowego terminu, tj. w dniu 25 października 2022 r. (wtorek). Natomiast skarżący odwołanie złożył w placówce Poczty Polskiej w dniu 26 października 2022 r, czyli po terminie mimo, że decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania (w zakresie zarówno terminu, jak i sposobu).
Stosownie do rygorów przewidzianych postanowieniami art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie należało wnieść w terminie 14 dni od tej daty, a więc najpóźniej w dniu 25 października 2022 r. (wtorek). Przy takich ustaleniach zastosowanie art. 134 k.p.a. i stwierdzenie uchybienia do wniesienia odwołania jest działaniem prawidłowym.
Z przedstawionych względów, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, o czym orzeczono w sentencji.