Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że nie posiada prawa do emerytury, renty, świadczeń dla bezrobotnych ani też nie uzyskuje dochodu z tytułu wynagrodzenia za pracę. Jest inwalidą, a koszty jego utrzymania ponoszą członkowie rodziny. Żadnych dochodów nie uzyskuje również małżonka wnioskodawcy. Z informacji podanych w druku formularza wynika, że skarżący mieszka w budynku o pow. 330 m2, w skład jego majątku wchodzi nieruchomość rolna o pow. 7,5 ha oraz nieużytek o pow. 5.500 m2. Skarżący zadeklarował, że nie posiada papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, natomiast ma oszczędności w kwocie około 10.000 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego J. B. nadesłał dokumenty wykazujące wysokość wydatków związanych z utrzymaniem się a także zaświadczenia, potwierdzające, że ani on ani też jego małżonka nie pobierają jakichkolwiek świadczeń z Kasy Rolniczego Ubezpieczenie Społecznego.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest jakiejkolwiek informacji na temat wsparcia, którego skarżącemu udziela rodzina jak również odnośnie powodów, dla których jako osoba niepełnosprawna nie ubiega się lub też nie otrzymał świadczeń przewidzianych w tego rodzaju przypadkach. Abstrahując jednak od wskazanych wyżej okoliczności wskazać przyjdzie, że na rachunku skarżący ma zgromadzone 10.000 zł. Są to środki, które z powodzeniem pozwalają na opłacenie kosztów postępowania sądowego, na jego obecnym etapie sprowadzających się w zasadzie do wpisu od skargi w kwocie 200 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Wnioskodawca nie uprawdopodobnił zaś, że są one przeznaczone na inny cel, mający pierwszeństwo przed obowiązkiem poniesienia opłaty o charakterze publicznoprawnym, jak również nie powołał żadnych okoliczności wskazujących na powody, dla których jego rodzina odmówiłaby mu udzielenia wsparcia materialnego w tym zakresie.
Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.