Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J.H. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] r., nr [...], którym wymierzono skarżącemu karę w wysokości [...] złotych tytułem naruszenia przepisów dotyczących transportu drogowego. W piśmie procesowym z dnia [...] r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Motywując wniosek skarżący podniósł, że zapłata kary w orzeczonej wysokości doprowadzi do upadku prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa i zwolnienia jednego pracownika.
Odnosząc się do wniosku strony skarżącej w piśmie procesowym z dnia [...] r. organ wskazał na treść art. 93 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 1265 z późn. zm. – zwana dalej ustawą o transporcie drogowym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże przepis art. 93 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że decyzja ostateczna, mocą której nałożona została kara pieniężna, o której mowa w art. 92a ust. 1 tej ustawy, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego.
W przypadku jednak wniesienia skargi decyzja taka staje się wykonalna z chwilą odrzucenia skargi, cofnięcia skargi lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.
J.H. wniósł skargę na wydaną przez GIDT w W. decyzję. Tym samym bezcelowe jest merytoryczne rozpatrywanie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem wskutek wniesienia skargi decyzja ta nie podlega wykonaniu z mocy samego prawa.
Mając powyższe na względzie, na podstawie przepisu art. 61 § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.