Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia z dnia 23 marca 2009 r. wezwano T. B. i E. B. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżących poinformowano, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego został zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skutecznie doręczony skarżącym w dniu 14 kwietnia 2009 r. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sądowych sprawy, przesyłki te zostały odebrane przez dorosłego domownika – M. B., syna adresatów, który podjął się oddać przesyłkę adresatom.
W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 21 kwietnia 2009 r. (wtorek – dzień roboczy) skarżący nie uiścili należnej opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przepis art. 214 § 2 p.p.s.a., stanowi natomiast, iż pismo, w tym wypadku skarga, wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścili wymaganego wpisu.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.