Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. i J. L. na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r.
Orzeczenie to, wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia środka zaskarżenia zostało skarżącym doręczone w dniu [...] r. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący złożyli pismo procesowe zatytułowane "wniosek-zażalenie wraz ze skargą", którego treść wskazuje na to, iż nie zgadzają się z wydanym przez Sąd rozstrzygnięciem. W związku z powyższym pismo to potraktowane zostało jako skarga kasacyjna na postanowienie Sądu z dnia 19 września 2008 r.
W treści przepisów Działu IV, Rozdziału I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) ustawodawca wskazał wymogi formalne dotyczące środka zaskarżenia jaki jest skarga kasacyjna.
Jednym z nich jest tzw. przymus adwokacko – radcowski, który oznacza, że tego rodzaju środek zaskarżenia co do zasady powinien być sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 P.p.s.a.). Wyjątkiem od tej zasady jest przewidziana w art. 175 § 2 P.p.s.a możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez sędziego, prokuratora, notariusza albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych w sprawie, w której jest stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę tę może również wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast w sprawach z zakresu obowiązków podatkowych może ją sporządzić doradca podatkowy, zaś w sprawach z zakresu własności przemysłowej – rzecznik patentowy (art. 175 § 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie żadna z osób wnoszących skargę kasacyjną nie spełnia wymogów wskazanych w art. 175 P.p.s.a., co oznacza, że ich skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.