Uzasadnienie
Na drukach urzędowych formularzy B. i R. D. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 43 m2. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 4.000 m2, natomiast skarżący nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się B. i R. D. jest zasiłek stały wysokości 207 zł, dochód z tytułu prac dorywczych (około 200 zł miesięcznie) oraz wsparcie od rodziny – około 400 zł miesięcznie. Do druku formularzy dołączono kopię o przyznaniu R.D. zasiłku stałego (decyzja z dnia [...] r.), kopię orzeczeń o niepełnosprawności obojga skarżących, kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkalnego z dnia [...]r. oraz dokument wykazujący wysokość opłat związanych z użytkowaniem przez skarżących posiadanego lokalu mieszkalnego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przede wszystkim, przy ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zasadnicze znaczenie mają informacje uzyskane od strony na temat jej statusu materialnego. Zarówno informacje zawarte w drukach formularzy jak i wynikające z nadesłanych dokumentów jednoznacznie wskazują na to, że rodzina wnioskodawców znajduje się w trudnym położeniu materialnym. W istocie jedynym stałym źródłem utrzymania się jest zasiłek stały, który jednakże ze swej natury powinien służyć zaspokajaniu potrzeb egzystencjalnych beneficjenta. Zarówno fakt przyznania zasiłku stałego jak i dodatku mieszkaniowego stanowią pośredni dowód na to, że sytuacja materialna stron jest trudna, albowiem w postępowaniach prowadzonych w celu przyznania tych świadczeń weryfikuje się sytuacje materialna stron. Dodatkowym argumentem przemawiającym za przyznaniem prawa pomocy jest fakt, że oboje skarżący są osobami niepełnosprawnymi, każde z nich w innym stopniu. Stąd wniosek, że ich możliwości zarobkowe są mocno ograniczone, a potrzeby życiowe większe od przeciętnych.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.