Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą Rada Miasta R. przystąpiła do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta R..
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ze względu na wynikające z niego konsekwencje w postaci uchwalenia sporządzonego już na jej podstawie studium oraz przygotowanie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obejmującego nieruchomość będącą przedmiotem własności skarżącego.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powyższej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem dopuszczalności wstrzymania wykonalności jest zatem wykazanie, że zaskarżony akt rodzi zagrożenia, o jakich mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy.
Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej zwanej ustawą, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w celu określenia polityki przestrzennej gminy. Po uchwaleniu przez radę uchwały w tym przedmiocie, stosowne czynności, określone w art. 11 ustawy, podejmuje wójt, burmistrz, prezydent miasta. Dopiero po spełnieniu wymogów określonych w tym przepisie rada gminy uchwala studium, którego ustalenia, co wynika z art. 9 ust. 4 ustawy, są wiążące dla organów gminy przy sporządzeniu planu miejscowego. Rola uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia bądź zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy sprowadza się zatem do zainicjowania procesu planistycznego na terenie danej gminy. Rozpoczęcie tego procesu, w przekonaniu Sądu, w żaden sposób nie może wywołać zagrożeń stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania uchwały. Perspektywy uchwalenia Studium czy planu miejscowego nie można bowiem postrzegać jako trudnych do odwrócenia skutków.
Uchwała o przystąpieniu do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego a ze względu na swój przedmiot nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę praw i obowiązków podmiotów pozostających na zewnątrz w stosunku do gminy, która jest tym aktem związana. Z tego względu fakt uchwalenia takiej uchwały nie może rodzić zagrożenia szkodą dla tych podmiotów.
Mając na uwadze podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.