Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku "A" w W., odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 września 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 246/16.
W ustawowym terminie skarżący M. G., Z. S., M. S. i W. W., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli zażalenia na to postanowienie. Zarządzeniami z dnia 9 lutego 2017 r. wnoszący zażalenie zostali wezwani do uiszczenia wpisów od tych zażaleń w kwocie po 100 zł.
Odpisy tych zarządzeń zostały skutecznie doręczone ich pełnomocnikowi w dniu 20 lutego 2017 r. W dniu 21 lutego 2017 r. na rachunek Sądu uiszczona została przez pełnomocnika kwota 100 zł. W dowodzie uiszczenia tej opłaty nie wskazano, w imieniu którego z wnoszących zażalenia pełnomocnik uiścił wymagany wpis sądowy. Wobec tej okoliczności wezwano pełnomocnika do złożenia w tym zakresie wyjaśnień. W wyznaczonym terminie 7 dni nie udzielono odpowiedzi na to wezwanie. Z uwagi na rygor wezwania uznano, że powyższy wpis sądowy został uiszczony od zażalenia M. S., tj. pierwszej osoby wskazanej w nagłówku zażalenia.
Brak uiszczenia wpisów sądowych od zażaleń M. G., Z. S. i W. W. obligował Sąd do odrzucenia tych środków zaskarżenia.
Zgodnie bowiem z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, od zażalenia pobiera się wpis. Wpis ten stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 100 zł. W świetle art. 214 § 2 Ppsa, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z treści art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z regulacji tej wynika, że opłacenie zażalenia w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu.
Wobec powyższego, Sąd działając w oparciu o treść art. 220 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.