Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] zatwierdzającą J. S. projekt zamienny i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce nr ewid. [...] w C,, przekazując sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Na powyższe rozstrzygnięcie J. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Skarżący uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, iż wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia może spowodować bezprzedmiotowość postępowania sądowego cyt.: "gdyż w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji może zostać wydana następna decyzja od której będzie przysługiwało odwołanie a nie skarga". Żądając zaś rozpoznania sprawy przed Sądem powołał się na wadliwość zaskarżonej decyzji. Nadto wnioskodawca podkreślił, iż planowana przez niego inwestycja nie narusza interesów osób trzecich, jak i też nie pogarsza warunków korzystania z ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ ustosunkowując się do złożonego wniosku nie uznał za zasadne jego uwzględnienie na bieżącym etapie sprawy.
Natomiast uczestnik postępowania zwracając się pismem z dnia [...] r. o oddalenie skargi wylicza argumenty przemawiające za ewentualną wadliwością decyzji organu pierwszoinstancyjnego oraz decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r., nr [...], którą to zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W piśmie tym podniósł także, iż zawężenie szerokości ulicy do [...] m pomiędzy wznoszonym murem a budynkiem po przeciwległej stronie uniemożliwia dojazd większych aut np. wozu strażackiego, karetki pogotowia, samochodu dostawczych, czy też zaopatrzenia w opał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym).
Okoliczności te Sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu, mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania.
Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz, Glosa do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, [w:] Gdańskie Studia Prawnicze. Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 ([w:] OSS z 2005 r. nr 3, poz.
- 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.
Tak więc biorąc w pierwszej kolejności pod rozwagę okoliczności badane z urzędu, a w szczególności uwzględniając charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia należy zaznaczyć, iż instytucja wstrzymania wykonania odnosi się jedynie do takich zaskarżonych aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu, tj. nakazują stronie wykonanie nałożonego na nią obowiązku lub dokonanie określonej czynności podlegającej wyegzekwowaniu w trybie postępowania egzekucyjnego. "Nie rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, lecz jedynie to, czy nadaje się on do wykonania i wymaga wykonania (tj. korzysta z przymiotu wykonalności) przesądza o możliwości przyznania ochrony przewidzianej w art. 40 ust. 1 ustawy o NSA" (vide: glosa Z. Kmieciaka do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96 -OSP 1998/3/54). I tak np. akty administracyjne uchylające, ze względu na brak przedmiotu wykonania, nie kwalifikują się do zastosowania wobec nich instytucji wstrzymania wykonania.
Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest kasacyjna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, to z tego powodu wniosek strony skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie.
Podobnie obawy związane z ponownym rozpoznaniem sprawy przez organ pierwszej instancji, jako przedwczesne, nie mogły być brane pod uwagę. Wskazać przyjdzie, iż takie postępowanie administracyjne, przy uwzględnieniu jego dwuinstancyjnego charakteru, nie zamyka skarżącemu drogi sądowej.
Dodatkowo zaznaczyć należy, iż skarżący nie wykazał, ani nawet nie uwiarygodnił istnienia okoliczności mających przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Do takich bowiem nie można zaliczyć podnoszonych w treści złożonej skargi argumentów przemawiających za ewentualną wadliwością zaskarżonej decyzji. Kontrola zgodności z prawem tego aktu może nastąpić dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Dlatego też powoływanie się na nie na tym etapie postępowania wpadkowego, poprzedzającego merytoryczne rozpoznanie skargi, nie może być brane pod uwagę.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.