Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lutego 2016 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym) Gmina B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...], skargę między innymi na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. znak [...], wnoszącą sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do robót budowlanych polegających na budowie obiekty gospodarczego na działce nr [...] w K. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony stwierdzeniem, że realizacja zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a nawet wywołać znaczną szkodę.
Uczestnik postępowania "A" Sp. z o.o. w K. ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w piśmie z dnia 26 kwietnia 2016 r. wniósł o jego oddalenie podnosząc, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie został w żaden sposób uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
O wstrzymaniu wykonania aktu sąd orzeka na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189).
Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i umarzająca postępowanie w sprawie wniesionego sprzeciwu. Akt ten ze względu na jego naturę nie nadaje się do wykonania, gdyż nie obliguje on strony do jakiegokolwiek działania. Jest to zatem rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Na podstawie takiej decyzji organu odwoławczego żadna ze stron nie nabywa uprawnień ani obowiązków. Wobec tego instytucja wstrzymania wykonania nie może znaleźć zastosowania w odniesieniu do aktu zaskarżonego w niniejszej sprawie.
Dodatkowo nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazano, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podniesione natomiast w skardze zarzuty dotyczące naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów prawa będą podlegały ocenie przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrywania skargi.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.