Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2019 r. (data wpływu do Kolegium 18 grudnia 2019 r.) reprezentowany przez pełnomocników S. H. (dalej też jako skarżący), prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą PPHU "A" zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie (dalej jako SKO lub Kolegium) o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] r. [...], na podstawie której stwierdzono nieważność decyzji Wójta Gminy K. (dalej jako Wójt) nr [...] znak [...] z dnia [...] r., ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie przemysłowej oczyszczalni ścieków, sprostowanej postanowieniem tego organu z dnia [...] r. nr [...], jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
W powyższym piśmie zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 159 § 1 Kpa – z uwagi na okoliczność, iż "zaskarżona decyzja dotknięta jest wadami, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 2 i 40 Kpa i niesie za sobą konsekwencje wyrządzenia znacznej rozmiarów szkody po stronie inwestora".
Pismem z dnia [...] r. SKO zawiadomiło strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. Natomiast postanowieniem z dnia [...] r. odmówiło wstrzymania wykonania objętej wnioskiem decyzji.
Następnie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], wydanym z powołaniem na treść art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesiło z urzędu przedmiotowe postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się ze skargi S. H. z dnia 20 października 2019 r. na w/w decyzję SKO z dnia [...] r. [...], na podstawie której stwierdzono nieważność w/w decyzji Wójta nr [...] znak [...].
W uzasadnieniu tego orzeczenia Kolegium stwierdziło, że przed złożeniem przez skarżącego wniosku w przedmiotowej sprawie tj. o stwierdzenie nieważności decyzji SKO z dnia [...] r. złożył on skargę na tą samą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej też jako WSA). Skarga z dnia 20 października 2019 r. (data wpływu do Kolegium 23 października 2019 r.) została wraz z odpowiedzią na skargę przekazana do WSA i obecnie oczekuje na rozpoznanie.
Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II GPS 1/17, "w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego można wszcząć postępowanie administracyjne w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania w sprawie kontrolowanego przez Sąd rozstrzygnięcia, jednakże organ administracji publicznej obowiązany jest zawiesić to postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego". W treści uzasadnienia tej uchwały wskazano, że "wydanie prawomocnego orzeczenia przez Sąd nie zawsze zamyka drogę do weryfikacji decyzji lub postanowienia w trybie nadzwyczajnym, oba postępowania jednak pozostają ze sobą w ścisłym związku. Z tych też względów należy uznać, że choć wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie stanowi podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, zakończonych zaskarżoną decyzją lub postanowieniem, to jednak organ – na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa (lub art. 201 § 1 pkt 2 O.p.) – jest w takim przypadku zobowiązany do zawieszenia postępowania aż do prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym.
Załatwienie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia przez organ będzie bowiem możliwe dopiero po wydaniu przez Sąd prawomocnego orzeczenia. Rozpatrzenie sprawy przez Sąd powinno być traktowane tak jak rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w rozumieniu powołanych przepisów".
W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie SKO o zawieszeniu postępowania administracyjnego skarżący wniósł o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem treści art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.
W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że wbrew stanowisku Kolegium w sprawie nie mamy do czynienia z potrzebą rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w rozumieniu tego przepisu, które powinno być rozstrzygnięte przez inny organ lub Sąd. Zaskarżone postanowienie zostało bowiem wydane w nowej sprawie administracyjnej, której rozpoznanie nie jest zależne od rozstrzygnięcia przez WSA skargi na decyzję SKO z dnia [...] r. Nie było zatem podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania. Co najwyżej to WSA może zawiesić toczące się przed nim postępowanie ze skargi na decyzję SKO z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a to zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej ustawą p.p.s.a), Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 269 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika związanie składów sądu administracyjnego stanowiskiem zajętym w uchwałach składów powiększonych Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Przy rozpatrywaniu niniejszej skargi związanie takie wynika z powołanej i przytoczonej co do treści przez SKO w zaskarżonym postanowieniu uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II GPS 1/17. Nie ulega bowiem wątpliwości i nie zostało przez skarżącego zakwestionowane, że wniosek z dnia 18 grudnia 2019 r. o stwierdzenie nieważności decyzji SKO z dnia [...] r. złożył on już w czasie toczącego się, dotyczącego tej samej decyzji, postępowania sądowoadministracyjnego, wszczętego wniesieniem przez niego na tą decyzję skargi z dnia 20 października 2019 r. (data wpływu do SKO 23 października 2019 r., sygn. akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach II SA/Gl 1559/19). W sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją faktyczną i prawną, o jakiej mowa w powyższej uchwale NSA. Wbrew zatem stanowisku skarżącego zachodziły wynikające z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa podstawy do wydania zaskarżonego postanowienia.
Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. mr