Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, W. K. wniósł na druku urzędowego formularza PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek swój motywował szczupłością posiadanych dochodów oraz koniecznością ponoszenia wyższych od przeciętnych kosztów egzystencji.
Z treści formularza wynika, że skarżący samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu mieszkalnym o pow. 48 m2. Jedynym jego źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne w kwocie 992 zł netto miesięcznie oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Nadto wskazał, że jego małżonka nie zamieszkuje z nim, prowadząc życie w innym mieście. Skarżący posiada środki pieniężne w wysokości około 9.000 zł, jednakże są one przeznaczone na zabezpieczenie ewentualnych przyszłych wydatków związanych z kosztami leczenia. Oprócz tego wnioskodawca podkreślił, że jego stan zdrowia zmusza go do znacznych wydatków na leczenie (około 400 zł miesięcznie), a ponadto w zasadzie wyklucza podjęcie zatrudnienia. Do druku formularza dołączono szereg dokumentów obrazujących zarówno dochody (kserokopia decyzji ZUS o przyznaniu emerytury oraz zaświadczenia o wysokości dodatku mieszkaniowego i pielęgnacyjnego), jaki i wydatki.
W szczególności ustalono, że czynsz za zajmowany lokal mieszkalny wynosi 353,54 zł zaś, opłata za telefon stacjonarny – 90 zł. Dodatkowo skarżący przedstawił zaświadczenie lekarskie, z treści którego wynika, że wnioskodawca doświadczył skomplikowanego urazu, a jego obecny stan zdrowia wymaga stałego leczenia, zaś codzienna egzystencja wsparcia osoby trzeciej.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 lutego 2011 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Od powyższego postanowienia w ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw. W jego uzasadnieniu podniósł, że wykazane zasoby finansowe (9 000 zł) stanowią odszkodowanie za doznane uszkodzenie ciała i "są przeznaczane wyłącznie na jego ratowanie". Na dowód powyższego przedłożył zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że skarżący wymaga przewlekłego leczenia i fizykoterapii. A zatem środki finansowe są mu niezbędne, tym bardziej, że ze względu na znaczny stopień niepełnosprawności, podjęcie dodatkowego zatrudnienia jest niemożliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z treścią art. 245 § 1 p.p.s.a., strona może się ubiegać o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy stanowi przy tym wyjątek od zasady odpłatności postępowań sądowych i stosowana być winna jedynie w przypadkach uzasadniających pokrycie kosztów procesu przez Skarb Państwa.
Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka zwolnienia W. K. od kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków) oraz ustanowienia w sprawie fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku w całości. Ocena możliwości finansowych wnioskodawcy, jego stanu majątkowego, jak również stanu zdrowia (z czym niewątpliwie wiąże się ponoszenie znacznych kosztów na leczenie), dokonana w oparciu o podniesione okoliczności oraz załączone do akt kserokopie dokumentów - prowadzi do wniosku, iż skarżący wykazał w dostateczny i przekonujący sposób, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., działając na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a.