Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy W. J. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że jedynym źródłem utrzymania się jego rodziny jest dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego, który wynosi około 2000 zł brutto miesięcznie. Skarżący zaznaczył, że kwota ta częstokroć nie pozwala na pokrycie bieżących zobowiązań. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwójką dzieci. W skład ich majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 100 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 5 ha. Małżonka skarżącego nie uzyskuje żadnych dochodów ze względu na urlop wychowawczy.
Pismem z dnia 15 marca 2012 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez:
- - udokumentowanie aktualnej wysokości uzyskiwanych przez stronę dochodów np. poprzez nadesłanie wyciągu z rachunku bankowego oraz kserokopii podatkowej księgi przychodów i rozchodów obejmującej okres ostatnich trzech miesięcy,
- - udokumentowanie wysokości wydatków przeznaczanych na utrzymanie się - opłat za energię elektryczną, dostawy wody, gazu, usługi telekomunikacyjne itp.,
- - wskazanie, czy uzyskał skarżący wsparcie w postaci dopłat bezpośrednich do posiadanych gruntów rolnych. W tym celu należy przedłożyć zaświadczenie (bądź też decyzję właściwego organu) o wysokości uzyskanych dopłat lub też o ich braku.
W odpowiedzi na to wezwanie W. J. nadesłał kopię faktury VAT za energię elektryczną, bilans prowadzonej działalności gospodarczej za okres 1 stycznia 2012 - 29 lutego 2012 r., nakaz płatniczy dotyczący podatku od nieruchomości, fakturę VAT za dostawy wody oraz fakturę VAT za usługi telekomunikacyjne.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analizując stan majątkowy W. J. nie dostrzeżono przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku.
Przede wszystkim zauważyć trzeba, że na obecnym etapie postępowania sadowego, jego koszty sprowadzają się w zasadzie do wpisu od skargi, który wynosi 100 zł. - zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Nie jest to suma, której uiszczenie odczuwalnie pogorszyłoby sytuację materialną skarżącego. Nadesłane przez stronę kopie rachunków nie wskazują na to, aby bieżące koszty utrzymania radykalnie ograniczały możliwości finansowe strony. Xo prawda z nadesłanego przez stronę wyciągu z bilansu wynika, że w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 29 lutego 2012 r. wystąpiła strata, jednakże zauważyć również wypada, że wnioskodawca dysponuje nieruchomością rolną o pow. 5 ha, co do której brak jest jakichkolwiek informacji, czy przynosi pożytki (naturalne lub cywilne), czy też nie.
Skarżący uchylił się od odpowiedzi na pytanie, czy korzystał ze wsparcia bezpośredniego ze środków unijnych. Zarazem nie wykazano, aby nieruchomość ta stanowiła zabezpieczenie jakichkolwiek zobowiązań względem podmiotów trzecich, w tym aby istniały przeszkody jej ewentualnym zbyciu lub obciążeniu (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I OZ 563/09 – LEX nr 574123). Posiadanie tego rodzaju składnika majątkowego przeczy tezie o trudnej sytuacji materialnej wnioskodawcy.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.