Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lutego 2017 r. G. K. wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenia terminu do jej wniesienia.
Zarządzeniem sprawozdawcy z dnia 17 lipca 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu został pozostawiony bez rozpoznania. Zarządzenie to zaskarżono zażaleniem. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2017 r. (sygn.. akt II OZ 1201/17) zażalenie zostało oddalone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca, przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie z tego powodu może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie pomimo dwukrotnego awizowania (w dniach 24 listopada i 2 grudnia 2016 r.) skarżąca nie odebrała zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego do oceny daty doręczenia decyzji należy zastosować art. 44 § 4 K.p.a. Oznacza to, że za datę doręczenia decyzji uznać należy 8 grudnia 2016 r. To z kolei oznacza, że termin do złożenia skargi upłynął w dniu 9 stycznia 2017 r. Natomiast skargę złożono w dniu 22 lutego 2017 r. a wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.