Uzasadnienie
Wydanym przez Burmistrza Miasta L. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] stwierdzono konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia pt. "[...] Typ [...] wraz z budynkiem biurowo-socjalno-warsztatowym i laboratorium, budynkiem wagi i portierni, myjnia samochodową, drogami i placami, boksami, magazynami i pozostałą infrastrukturą-zlokalizowanych w L. obręb H. przy drodze krajowej [...]".
Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. postanowienia, a następnie postanowieniem z dnia [...] r., nr [...]stwierdziło jego nieważność.
Wnioskiem z dnia [...]r. Burmistrz Miasta L. działając jako organ orzekający w sprawie, zwrócił się do Kolegium o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powołanym postanowieniem.
Po rozpoznaniu ww. wniosku zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie Gmina L. reprezentowana przez Burmistrza wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podkreśliła przy tym, iż działa w przedmiotowej sprawie w podwójnej roli jako organ administracji publicznej właściwy do wydania decyzji oraz jako przedstawiciel gminy działający jako strona postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Co do zasady zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Wskazać przyjdzie, iż na gruncie doktryny i orzecznictwa nastąpiła rozbieżność co do prawa wniesienia skargi przez jednostkę samorządu terytorialnego, w sprawie w której w pierwszej instancji orzeczenie wydał organ tej jednostki- wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Powyższe legło u podstaw pytania prawnego rozpoznanego przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. [...], w której Trybunał wyrokiem z dnia [...]r. sygn. akt [...] orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 165 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał stwierdził, iż ww. przepisy są zgodne ze wskazanym przepisem Konstytucji również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną/postanowienie w pierwszej instancji, a taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie objętej niniejszą skargą
Mając zatem na uwadze wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz respektując zasadę powszechnego obowiązywania wyroków Trybunału Konstytucyjnego Sąd przyjął, że wniesienie skargi przez Gminę L. nie było w niniejszej sprawie dopuszczalne w świetle przepisów art. 33 i 50 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.