Uzasadnienie
Jednym pismem z dnia [...] r. J.G., E.D.
i A.K. wniosły za pośrednictwem Rady Miasta P. skargę na uchwałę tego organu z dnia [...] r., nr [...]. Na podstawie zarządzenia z dnia 9 maja 2014 r. połączono tę sprawę ze sprawą ze skargi S.K. celem ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, stosownie do art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwaną dalej p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie jako złożonej po upływie terminu. Zdaniem pełnomocnika skarżące otrzymały odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia w dniach [...] r. (A.K.) i w dniu [...] r. (J.G. oraz E.D), co oznacza, że termin do wniesienia skargi upływał odpowiednio z dniem [...] r. i [...] r., natomiast skarga wpłynęła do Urzędu Miasta P. w dniu [...] r. Po uzupełnieniu akt administracyjnych sprawy i nadesłaniu pism skarżących potraktowanych przez organ jako wezwania do usunięcia naruszenia i odpowiedzi organu na te wezwania, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2014 r. skarżące J.G., E.D. i A.K. zostały wezwane do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpiły one do Rady Miasta P. z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm. - zwana dalej ustawą o samorządzie gminnym) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Poinformowano przy tym strony, że z treści znajdujących się w aktach administracyjnych pism: A.K. z dnia [...] r., J.G. z dnia [...] r. oraz E.D., które wpłynęło do Kancelarii Ogólnej Urzędu Miasta P. w dniu [...] r., wynika, że skarżące zawracają się do organu z wnioskiem o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie działki o nr [...].W odpowiedzi na powyższe wezwanie przesłano między innymi kopie pism skierowanych do Rady Miasta P., których oryginały znajdowały się uprzednio w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga J.G., E.G. i A.K. jest niedopuszczalna.
Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę wydaną przez organ gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwanie takie jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania, mającego na celu weryfikację uchwały organu gminy w pierwszej kolejności przez podmiot, który wydał zaskarżony akt. Winno ono zatem wskazywać dokładnie, która uchwała jest przedmiotem wezwania, jak również osobę, której interes prawny bądź uprawnienie zostały naruszone przez jej wydanie. Skierowanie takiego wezwania do organu wywołuje określone skutki prawne, między innymi zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. rozpoczyna bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 wskazano bowiem jednoznacznie, że przepis ten ma zastosowanie również do skargi wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
W niniejszym postępowaniu skarżące na wezwanie Sądu nadesłały kopie trzech pism kierowanych do Rady Miasta P. oraz do Miejskiej Rady Narodowej w P., w których wnoszą one o "zmianę planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego działki nr [...] przy ulicy [...]" wskazując jednocześnie, że obecnie została ona sklasyfikowana jako działka rolna (J.G. oraz E.D.), a także "o przekształcenie nieruchomości rolnej nr [...] przy ulicy K. na działkę budowlaną" (A.K.). Wbrew twierdzeniom skarżących powyższych pism nie sposób - zdaniem Sądu - potraktować jako wezwania do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżące nie tylko nie formułują tam bowiem żadnego zarzutu w stosunku do zaskarżonej uchwały, nie określają, jaki interes prawny czy uprawnienie zostały naruszone w związku z jej podjęciem, ale również nie wskazują numeru ani daty wydania uchwały, którą mają zamiar następnie zaskarżyć.
Organ natomiast zakwalifikował pisma J.G., E.D. oraz A.K. złożone w dniu [...] r. jako wnioski o dokonanie zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w P. przy ulicy [...], o czym powiadomił strony osobnymi pismami z dnia [...] r. Sąd nie podziela zdania pełnomocnika organu zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę, że pisma z dnia [...] r., podpisane przez Naczelnika Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miasta w P. stanowiły odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia, w konsekwencji twierdzenia organu o wniesieniu skargi przez J.G., E.D. oraz A.K. z uchybieniem terminu są nieuzasadnione.
W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast cytowany powyżej art. 101 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że skargę można wnieść po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Skoro zatem skarżące nie wystąpiły przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego ze stosownym wezwaniem bądź wezwaniami, nie jest możliwe skuteczne zaskarżenie przez nie uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] r., nr [...], a skarga taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że nawet gdyby przyjąć, że pisma skarżących potraktowane jako wnioski o dokonanie zmian w planie zagospodarowania przestrzennego zachowują formę wezwania do usunięcia naruszenia w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, a w konsekwencji pisma z dnia [...] r. są odpowiedziami na takie wezwania, którego to poglądu Sąd nie podziela, to ponieważ te ostatnie pisma zostały doręczone A.K. w dniu [...] r., natomiast J.G. oraz E.D. w dniu [...] r., termin do wniesienia skargi upływał odpowiednio w dniu [...] r. oraz w dniu [...] r. Skarga została natomiast złożona dopiero w dniu [...] r.
W związku z powyższym jego skarga J.G., E.D. i A.K., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.