Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 kwietnia 2016 r. A. N. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B w związku z niepoddaniem się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruch drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.).
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na dokonanie powyższej czynności wyznaczony został termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Sąd zaś odrzuci skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwanie w dniu 14 kwietnia 2016 r. w imieniu skarżącego odebrał dorosły domownik (żona). W świetle przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Oznacza to, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 21 kwietnia 2016 r. (tj. w czwartek). Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganej czynności, nie uiścił należnej opłaty sądowej.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.