Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z matką, zamieszkując w budynku o pow. 120 m2 i wartości około 200.000 zł. Oprócz tego w skład ich majątku wchodzi nieruchomość o pow. 1,5ha (obecnie nieużytki) oraz budynek gospodarczy o wartości około 50.000 zł. Wnioskodawca wraz z matką utrzymują się ze świadczeń rentowych w łączne wysokości 1641 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca, w druku formularza sporządził zestawienie bieżących kosztów utrzymania się (opłaty za media, zakup opału, ubezpieczenie, rehabilitacja oraz wykup lekarstw) wnioskodawca określił na kwotę około 900 zł. Do druku formularza dołączona została kopia decyzji o waloryzacji renty oraz orzeczenie o niepełnosprawności zaliczające skarżącego do osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel.
Analiza informacji uzyskanych od strony pozwoliła stwierdzić, że skarżący znajduje się w na tyle trudnej sytuacji materialnej i osobistej, iż uzasadnionym jest przychylenie się do złożonego wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że w tut. Sądzie, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r., w sprawie o sygn.. akt II SA/Gl 1260/16 referendarz sądowy uwzględnił wniosek strony w części dotyczącej ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. Zważywszy na fakt, iż pomimo upływu ponad pół roku okoliczności dotyczące sytuacji materialnej strony nie uległy zasadniczej zmianie – zwłaszcza in plus, aktualność zachowują ustalenia poczynione w tamtym postępowaniu.
Na przychyleniu się do wniosku strony w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu zaważył przede wszystkim fakt, iż dwie osoby (wnioskodawca i jego matka) dysponują stosunkowo skromnym dochodem, tj. kwotą 1641 zł netto miesięcznie. Bieżące koszty utrzymania, obejmujące wydatki na energię elektryczną (70 zł), opłata za odpady komunalne (12 zł), wydatki na lekarstwa – około 100 zł oraz wspomniane przez stronę wydatki na media. Wobec tego, biorąc pod uwagę potencjalne koszty postępowania sądowego, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł nie można uznać, że będzie to wydatek, który w istotny sposób niekorzystnie zmieni sytuacje materialną wnioskodawcy i jego matki, nawet przy uwzględnieniu szczupłości dochodu. Konstatacja ta znajduje dodatkowe potwierdzenie w fakcie, iż skarżący, na wezwanie Sądu uiścił wpis od skargi w wysokości 500 zł. Stąd też oddalono wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.
Uwzględniono natomiast wniosek w części dotyczącej ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu, a to ze względu na sytuację materialną i osobistą strony. Biorąc bowiem pod uwagę fakt, iż wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika niewątpliwie będzie wyższe aniżeli wartość wpisu od skargi, a dochody skarżącego i jego matki wynoszą około 1641 zł, uznać przyjdzie, że skorzystanie z jego usług mogłoby przekraczać możliwości finansowe strony. Dodatkowo wskazać trzeba, że wnioskodawca cierpi na przewlekłe schorzenia, których charakter uzasadnia konieczność posiadania fachowego wsparcia w prowadzeniu swoich spraw.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku w całości, nie mniej jednak zaistniały okoliczności przemawiające za ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.