Uzasadnienie
W dniu 1 marca 2018 r. (data nadania na poczcie) radca prawny D. J., działając w imieniu M. L. i E. L., wniósł za pośrednictwem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Katowicach, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 24 stycznia 2018 r.
W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 24 stycznia 2018 r. termin do wniesienia na nie skargi przez E. L. upłynął z dniem 23 lutego 2018 r. Wniesiona w jej imieniu skarga, nadana za pośrednictwem poczty w dniu 1 marca 2018 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu. Natomiast do dnia niniejszego posiedzenia skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Zauważyć wymaga, że w skardze pełnomocnik powołuje się na doręczenie mu zaskarżonego postanowienia w dniu 30 stycznia 2018 r. Faktycznie, w tej dacie został mu doręczony ten akt, lecz jako pełnomocnikowi M. L. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy E. L. nie była reprezentowana przez wskazanego na wstępie pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd obowiązany był odrzucić skargę E. L. jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.