Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lutego 2019 r. skarżąca złożyła skargę na działanie Prezydenta Miasta C. w przedmiocie wykupu zajmowanego przez nią lokalu mieszkalnego. Organ w odpowiedzi na wniosek skarżącej o umożliwienie wykupu zajmowanego przez nią lokalu poinformował, że lokal zajmowany przez skarżąca nie jest przeznaczony do sprzedaży.
Skarżąca pismem z dnia 12 marca 2020 r. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi oraz oznaczenie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni od daty doręczenia wskazanych wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały wysłane na adres skarżącej wskazany w skardze i skutecznie doręczone w dniu 24 marca 2020 r. W związku z tym stosownie do brzmienia art. 68 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2) termin ten upływał najpóźniej z dniem 1 czerwca 2020 r.
Skarżąca do chwili obecnej nie uzupełniła braków formalnych skargi, jednakże w pierwszej kolejności rozważyć należało czy skarga jest dopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej.
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) ustawodawca wylicza rodzaje działań podejmowanych przez organy administracji publicznej, a także jej bezczynności, mogące stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego i podlegające właściwości tego sądu. Kontrolą sądowoadministracyjną zostały objęte jedynie działania organu mieszczące się w zakresie administracji publicznej, również bezczynność organu może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jedynie, jeżeli dotyczy aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Z powyższego wynika, że kontroli sądowoadministracyjnej mogą podlegać jedynie czynności o charakterze władczym, a zatem cechujące się jednostronnością oraz skierowane do podmiotu znajdującego się poza strukturami administracji publicznej. Czynność sprzedaży nieruchomości nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu ww. przepisu, a czynnością cywilnoprawną. Następuje nie poprzez jednostronne oświadczenie woli, a wskutek zawarcia umowy między dwoma równorzędnymi podmiotami.
W związku z powyższym działania Prezydenta Miasta C. dotyczące sprzedaży lokalu zajmowanego przez skarżącą nie mogą stanowić przedmiotu kontroli przez sąd administracyjny. Tym samym skargę skarżącej należy uznać za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. (art. 58 § 3 p.p.s.a.)
Uwzględniając powyższe okoliczności, Sąd na podstawie przywołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.
Nadmienić należy, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, jednak wobec niedopuszczalności skargi ma to drugorzędne znaczenie.