Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę L. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych.
Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu, na skutek złożonego przez niego wniosku o sporządzenie uzasadnienia, w dniu [...] r.
W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) L. S. wniósł od powyższego wyroku za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Gliwicach sporządzoną przez niego skargę kasacyjną skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu
Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca – pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie – złożyła do Sądu skargę kasacyjną, która nie została sporządzona przez jedną z w/w osób. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez kwalifikowanego pełnomocnika jest warunkiem jej dopuszczalności, którego uchybienie nie podlega usunięciu w trybie uzupełnienia braków formalnych skargi.
W tej sytuacji – wobec treści art. 178 p.p.s.a, w myśl którego wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak też skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie – należało orzec jak w sentencji.