Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 maja 2011 r. J. S. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł - zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, że ze względu na skromne dochody nie stać jej na opłacenie kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wnioskodawczyni samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczenia emerytalnego, uzyskiwanego w kwocie 1293 zł netto miesięcznie. W skład jej majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. 74 m2. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowy ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Do druku skarżąca dołączyła dokumenty wskazujące na wysokość uzyskiwanego dochodu oraz poziom wydatków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia przez strony kosztów związanych z postępowaniem sądowym - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.)
Zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Oceniając stan majątkowy J. S. uznano, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w części.
Źródłem utrzymania się wnioskodawczyni jest dochód uzyskiwany z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 1293 zł netto miesięcznie. Stałe koszty utrzymania się skarżącej kształtują się na poziomie około 350 zł. Oznacza to, że skarżącej do dyspozycji pozostaje kwota około 1000 zł. Mając na uwadze fakt, że wpis od skargi wynosi 500 zł, konieczność jego uiszczenia oznaczałaby pozbawienie wnioskodawczyni połowy dochodu pozostającego do jej dyspozycji. Strona nie ma zaś możliwość zdobycia tych środków w inny sposób. Stąd też uznano, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje w tym zakresie na uwzględnienie.
Oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie uznano, że sytuacja materialna strony nie jest na tyle ciężka, aby nie była ona w stanie ponieść pozostałych, ewentualnych kosztów postępowania sądowego. Pamiętać trzeba, że prawo pomocy to wyjątek od generalnej reguły. Strona dysponuje zaś stałym źródłem dochodu, który po opłaceniu niezbędnych wydatków pozwala jej na zaspokojenie potrzeb. Na obecnym etapie postępowania wpis od skargi jest zasadniczym wydatkiem, natomiast inne potencjalne koszty, które strona może ponieść nie są na tyle wysokie aby można było stwierdzić, że J. S. będzie miała problemy ze zdobyciem środków na ten cel.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.