Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę ww. postanowienie w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania obowiązku doprowadzenia rowu melioracyjnego do należnego stanu technicznego. Postanowienie o oddaleniu zarzutów dotyczyło jednak zarzutów wniesionych przez uczestniczkę postępowania M.C. a nie zarzutów skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej "k.p.a.", stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei w myśl art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei zgodnie z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na postanowienie w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego dotyczącego innej osoby. Skarżący nie byli stroną postępowania egzekucyjnego, które zakończyło się wydaniem zaskarżonego postanowienia. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, iż osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (zob: J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 135).
W przypadku, gdy brak interesu prawnego jest oczywisty istnieje podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej – art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 lutego 2017 r., sygn. II OSK 264/17) i mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.