Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, wniosek motywując trudną sytuacją materialną, w tym brakiem majątku oraz źródeł utrzymania, które pozwoliłyby jej zdobyć środki na te cele. Z treści formularza wynika, że wnioskodawczyni wraz z córką prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczenia emerytalnego w kwocie 690 zł oraz renty rodzinnej swojej córki, uzyskiwanej w wysokości 1620 zł miesięcznie. Wedle formularza strona nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. A.C. zaznaczyła, że jej córka jest osobą niepełnosprawną, której stan zdrowa pozwolił na zaliczenie do I grupy inwalidztwa.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. nr 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Na wstępie wskazać trzeba, że wnioskodawczyni została zwolniona od kosztów sądowych na mocy postanowienia Sądu z dnia 17 maja 2012 r., co oznacza, ze jej powtórny wniosek w tym zakresie jest w istocie bezprzedmiotowy. Co za tym idzie, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postępowanie należało więc umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 3 P.p.s.a.
Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Informacje uzyskane od A. C. pozwalają stwierdzić, że jej sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku w części dotyczącej wpisu od skargi. Wnioskodawczyni wraz z córką uzyskują bowiem dochód w łącznej wysokości 2312 zł. Uwzględniając udokumentowane wydatki uznać trzeba, że konieczność samodzielnego opłacenia usług fachowego pełnomocnika rzeczywiście może nastręczać stronie znaczące trudności a wobec tego uznano, że zasadnym jest uwzględnienie w tym zakresie wniosku skarżącej. Na powyższej ocenie zaważył również fakt, że A. C. sprawuje opiekę nad niepełnosprawną córką, co uprawdopodabnia tezę o wyższych, aniżeli przeciętne kosztach utrzymania, w szczególności związanych z zakupem niezbędnych lekarstw oraz wydatkami na zajmowany lokal mieszkalny i media.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.