Uzasadnienie
Pismami z dnia 12 marca 2018 r. I. S. oraz I. T. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jednocześnie w skargach tych zostały zawarte wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosków skarżące wskazały na trudne do zniwelowania efekty przedsięwzięcia budowlanego oraz ryzyko poniesienia kosztów ewentualnej rozbiórki, które mogą okazać się bardzo wysokie.
Uczestnik postępowania – "A" S.A., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o oddalenie wniosków skarżących. Pozostali uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do wniosków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków.
Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
W świetle powyższych przesłanek Sąd uznał, że wnioski skarżących nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem skarżących inwestor jest narażony na szkodę związaną z poniesieniem zbędnych kosztów oraz odwrócenia skutków wykonanych już robót budowlanych, w sytuacji, gdyby skarga okazała się zasadna. W ocenie Sądu kwestie finansowe inwestora nie mają znaczenia dla skarżących, zatem zawarta we wnioskach argumentacja w tym zakresie jest chybiona. W ocenie Sądu istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi może dojść do powstania znacznej szkody, ale nie po stronie skarżących, a po stronie inwestora, albowiem to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego. Jednakże inwestor prowadzając roboty przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, czyni to na własne ryzyko.
Należy podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie podlega badaniu kwestia jego legalności, będzie ona bowiem stanowić przedmiot merytorycznego rozpoznania skargi.
Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.