Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia [...] r., nr [...] o nałożeniu na M.K. kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł za nieprzekazanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych w pierwszym [...] r.
Wnioskiem z dnia 11 marca 2015 r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania powołanego na wstępie rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu zobowiązujące do podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wnioskodawca poinformował, że niezapłacenie nałożonej kary nie spowoduje żadnych negatywnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek, zważył:
W świetle art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W konsekwencji przesłanką wstrzymania wykonania jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Z uwagi zaś na fakt, że instytucja wstrzymania jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane.
W realiach rozpoznawanej sprawy chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem przez skarżącego wymierzonej kary pieniężnej, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uchylenia decyzji organów administracyjnych sporna zapłata nie powinna być dokonana. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wskazał konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że w stosunku do niego wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zatem skarżący składając wniosek nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponieważ Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, nie może więc sam stwierdzić, czy wykonanie aktu spowoduje takie zagrożenia.
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie został on przez niego umotywowany. Sąd nie może dokonać oceny, czy wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest prawdopodobne, szczególnie w sytuacji braku danych na temat sytuacji finansowej wnioskodawcy. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by z jego treści wynikało, że może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego działania organu, co - zdaniem Sądu - w tym przypadku nie nastąpiło.
Na marginesie dodać wypada, że kwestia legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, będzie stanowić przedmiot postępowania sądowego w sprawie. Z tego też względu rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania nie może prowadzić do rozpoznania sprawy.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.