Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Podnieśli, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 105 m2. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 17 arów będąca przedmiotem sporu sądowego. Wnioskodawcy nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Źródłem ich utrzymania się jest emerytura H. Z. w wysokości 1337 zł netto miesięcznie, zaś A. Z. jest osoba bezrobotną, nieuzyskującą żadnych dochodów. Wnioskodawcy podkreślili przy tym, że spłacają kredyt zaciągnięty na zakup kotła C.O. w wysokości 129 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego nadesłali dokumenty wykazujące poziom wydatków przeznaczanych na utrzymanie się.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze treść przywołanych przepisów i odnosząc ją do okoliczności powołanych przez wnioskodawców uznano, że zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem złożonego wniosku.
Przede wszystkim zważyć przyjdzie, że rzeczywiście, jedynym źródłem utrzymania się obu skarżących jest świadczenie emerytalne H. Z. A. Z. nie uzyskuje zaś dochodów, czego pośrednim potwierdzeniem jest decyzja Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. orzekająca o przyznaniu mu zasiłku celowego na dofinansowanie zakupu okularów. Treść tej decyzji, a zwłaszcza jej uzasadnienie potwierdza podniesione we wniosku okoliczności dotyczące sytuacji materialnej skarżących. Jeżeli dodać do tego stałe, niezbędne wydatki związane z utrzymaniem się, w szczególności opłaty za energię elektryczną (99,32 zł); rachunki za telefon (26,78 zł); opłaty za odpady komunalne (17 zł); opłaty za dostawy wody (12 zł) a także spłatę kredytu zaciągniętego na zakup pieca C.O. (127,26 zł) to do dyspozycji dwóch osób pozostaje stosunkowo niewielka kwota i nie sposób oczekiwać, że będą oni w stanie, bez uszczerbku w swoim utrzymaniu, ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.