Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści wniosku podał, że jest osobą bezrobotną, której jedynym dochodem jest aktualnie renta w wysokości 1046 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca zadeklarował, że poza nieruchomością gruntową (rolną) nie posiada żadnego majątku, w tym innych nieruchomości, oszczędności, pieniężnych, papierów wartościowych bądź tez przedmiotów o wartości przekraczających 3.000 euro.
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca wyjaśnił, że zamieszkuje w budynku, w którym swoje lokale mają również jego matka oraz dwie siostry z potomstwem. Zaznaczył, że osoby te prowadzą odrębne od niego gospodarstwa domowe, jednakże opłaty za media (dostawy wody i energii elektrycznej), wywóz śmieci oraz podatki ponoszą wspólnie, dzieląc je między sobą.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ocena sytuacji materialnej skarżącego prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości.
Badanie możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. W realiach rozpoznawanej sprawy wskazać przyjdzie, że fakt dysponowania stałym źródłem dochodu (świadczeniem rentowym) w wysokości około 1000 zł miesięcznie oraz ponoszenie stosunkowo niewielkich wydatków związanych z utrzymaniem się (w oparciu nadesłane rachunki i faktury ustalono, że jest to koszt na poziomie około 100 zł w odniesieniu do wnioskodawcy) wyklucza możliwość przyjęcia, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest szczególnie trudna, co uzasadniałoby przychylenie się do złożonego wniosku w całości. Tylko bowiem osoby, których stan majątkowy (a więc brak jakichkolwiek dochodów lub też dochody uzyskiwane w wysokości wykluczającej wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych środków) mogą liczyć na ewentualne przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Tego rodzaju sytuacja nie zachodzi natomiast na gruncie niniejszej sprawy, co oznacza, że nie można było go całkowicie zwolnić od kosztów sądowych oraz ustanowić dlań adwokata z urzędu. Jednakże, biorąc pod uwagę wysokość dochodu strony uwzględniono wniosek w części dotyczącej zwolnienia wpisu od skargi, będącego zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania sądowego.
Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.